Доближете ја Библијата во животот на Божјот народ: тоа го напомна Папата Бенедикт XVI на членовите на Папинскиот Библиски Иститут, примени денеска наутро во Ватикан по повод стогодишнината од постењето. Папата, поздравувајќи го директорот на Инстирутот, отец Адолфо Николас, се заблагодари на Исусовците на кои Иститутот е дадена да го водат се од почетокот на отварањето од страна на Папата Пио X, кои има студенти кои доаѓат од повеке од 60 земји. Во свотето обраќање, Папата Бенедикт XVI го објасни значењето на докуметот од Вториот Ватикански Концил Dei Verbum (Божји Зборови), каде сто се дадени нови погледи за учење на Библиата. Збор имаше и кардиналот Зенон Грочолевски, одговорен за Конгрегацијата за Католичкиото образованије кои исто така се забагодари. Напиша Алесандро Ѓисото:


„Целта истовремено е исто така место на поаѓање“: Папата Бенедикт XVI така ја дефинира стогодишнината на постењето на Библискиот Иститут. Строго заповедувајќи на заедницата на професори и студенти од тој иститут учејќи да продолжат да ја „доближат Библиата во животот на Божјиот народ, за да би можел секој човек да се соочи денеска со секуларниот свет, и денеска модерниот свет дава нови искушенија за нова евангелизација“. 

„Заедничка надеж е да Библиата постане во овој секуларни свет не само душа на Теологијата, и извор на духовност, сила на верата на сите верници во Христос“.


Папата напомна исто така дека Папинскиот Библиски Иститут продолжи да расте како „центар за квалифицирани цркововните студи во изучување на Библиата, користејќи модерни методи на методологија“. Папата не заборави да напомни дека на овои Иститут имат студирано повеке од седумилијади студенти, кои се Библиски порофесори на различни Универзитети по светот. Исто нагласи за активноста на Иститутот „усмерене на тумачење на библиските текстови во духот во кои се напишани и отворени за диалог со другите дисциплини, со ралични култури и религији“. Бенедикт XVI на тој начин збореше за фактот даден од Вториот Ватикански Собор за зголемени инетреси за студирање на Библиата. Посебно, Папата се задржа на Догматската Конституција на Dei Verbum (Бозјите зборови), на кој како теологи учествувал во изработувањето на докиметот. Заблагодарувајќи се на тој Соборски документот од Вториот Ватикански Сабор, повтори, „на тој начин се осети големата важниста на Божјите Зборови во житотот и во мислијата на Црквата“.

Тоа што фаворизираше во христијанскиот живот една аутентична духовна обнова и пасторална, во кој се посебно уклучени омелите, катехизмот, Теолошкото ученње, и економскиот диалог со другите цркви. Тоа обновување на вашиот Папински Библиски Иситут има дадено едно ваше длабоко значење со модерно библиско испитувања, со заличните библиски дисцплини и објавувањето на квалифицирани библиски испитувања“.


Dei Verbum, продолжи, ја покажа легетимноста и потребата за историско-критерискиот метод“. Истовремено, покажува „стабилен теолошки“ карактер на егзегеза. На што, објасни, „темелна претпоставка на која се ослонува телошкото разбирање на Библиата е единстворто на Свтетото Писмо“ и на таа претпоставка „одговара како методолошкиот пат на аналогија на верата , тоест разбирањето на секој текст почнувајќи од заедничките “:

„Како Библијата е една почнувајќи од еден народ Божји, на која беше носител низ историјата, сто тоа читајќи ја Библиата како единство значи, почнувајќи да ја читаш од Црквата нако нејзино животно место и правејќи ја Црковната вера како колчна вера за објаснување“. 

Ако егзегезата сака да биде Теологија, истакна Папата Бенедикт XVI, „мора да признае дека верата на Црквата е во форма на “сим-патиа“ без која Библиата останува една книга затворена: Традицијата не ја затвара вратата на Библијата, него сироко ја отвара“:


„Од друга страна, Црквата е повикана, со своите иституции, да го даде последниот збор за интерпретирање на Библијата. Што значи на Црквата дадена е аутентичната мислија на интерпретацијата на Божјите Зборови запишани и пренесени преку традицијата, сотварувајќи ги својот ауторитет во името на Исуса Христа“.