 |  |
2007-11-28
Audiencja ogólna: katecheza o św. Efremie Syryjczyku
◊
Wziąłem raz – bracia – do rąk perłę,
Położyłem ją na otwartej dłoni
żeby się jej przyjrzeć.
Pragnąłem ją oglądać z jednej strony,
Lecz nie dała się zbadać –
Jak Syn będąca wszystka światłem.
W przeczystej perle zobaczyłem Tego,
Który jest czysty – bez skazy.
W jej czystości
zawarta jest wszelka tajemnica czystego łona,
w jej niepodzielności ujrzałem niepodzielną prawdę.
Teologię łączył z poezją. O Bogu mówił poprzez obrazy z natury, z codziennego życia, z Biblii. Hymny pisał tak, by je można było śpiewać nawet podczas liturgii, gdyż miały charakter katechetyczny. Postać i twórczość św. Efrema, doktora Kościoła, Benedykt XVI przypomniał na audiencji ogólnej. Najbardziej znany i ceniony syryjski pisarz wczesnochrześcijański żył w IV wieku.
Urodził się w Nisibis około roku 306, w rodzinie chrześcijańskiej. Był diakonem. Posługiwał w swojej diecezji do roku 363. Gdy Nisibis zostało opanowane przez Persów, wyemigrował do Edessy, gdzie kontynuował działalność kaznodziejską. Zmarł w roku 373, zaraziwszy się od chorych, którym służył podczas epidemii dżumy.
Napisał wiele dzieł prozą, na przykład pisma polemiczne i komentarze biblijne, ale większą część jego dorobku literackiego stanowią poetyckie homilie i hymny. Były niezwykle skutecznym sposobem przekazywania prawd wiary, zwłaszcza dotyczących tajemnicy wcielenia i odkupienia. Podkreślając rolę Maryi w dziele zbawienia, wiele uwagi poświęcił godności kobiety. Tradycja nazwała go „cytrą Ducha Świętego”.
Św. Efrem Syryjczyk jest drugim po Afrahacie przedstawicielem orientalnego chrześcijaństwa, któremu Benedykt XVI poświęcił katechezę o postaciach rodzącego się Kościoła. Wbrew opinii, jakoby chrześcijaństwo było religią europejską, jego korzenie tkwią w Jerozolimie, w Starym Testamencie i w świecie semickim - podkreślił Papież. Stamtąd dotarło na Zachód, gdzie poprzez chrześcijaństwo grecko-łacińskie ukształtowało kulturę europejską. Równocześnie jednak rozprzestrzeniło się na Wschód, po Persję i Indie, przybierając własny wyraz i tożsamość kulturową w językach semickich – zauważył Benedykt XVI.
Z 8 tys. pielgrzymów w Auli Pawła VI jedną dwudziestą stanowili Polacy. Słuchaj papieskich pozdrowień po polsku: 
„Pozdrawiam pielgrzymów z Polski. Dobiega końca rok liturgiczny. Dziękujemy Bogu za wszelkie łaski, jakie w tym czasie wylał na nas przez posługę Kościoła. Niech będą zaczynem naszego duchowego rozwoju. Niech Bóg wam błogosławi”.
Słuchaj wypowiedzi polskich pielgrzymów:
W końcowym pozdrowieniu Benedykt XVI nawiązał do przypadającego 30 listopada wspomnienia św. Andrzeja. Młodym życzył, by z tego Apostoła brali przykład wiernego i odważnego świadectwa wiary. Wzywając jego wstawiennictwa nad chorymi Papież modlił się dla nich o umocnienie w wierze i pocieszenie, obiecane przez Jezusa strapionym. Młode pary natomiast zachęcił do hojnej realizacji Bożego planu miłości, który stał się ich udziałem mocą sakramentu małżeństwa.
jp/ RV
Fragmenty poezji św. Efrema zob. M. Starowieyski (red.), Muza chrześcijańska, Znak 1985, t.1, ss. 191-260.
Audiencja ogólna: apel w sprawie pandemii AIDS
◊ Benedykt XVI zaapelował o wzmożenie wysiłków w walce z AIDS. Na zakończenie audiencji ogólnej podkreślił potrzebę zarówno działań prewencyjnych, jak i solidarności z zarażonymi. 1 grudnia obchodzony będzie Światowy Dzień Walki z AIDS.
„Pozostaję w duchowej bliskości z cierpiącymi na tę straszną chorobę oraz z ich rodzinami, zwłaszcza dotkniętymi utratą współmałżonka – powiedział Papież. - Wszystkich zapewniam o swej modlitwie. Pragnę też wezwać wszystkich ludzi dobrej woli do wzmożenia wysiłków, aby powstrzymać rozprzestrzenianie się wirusa HIV, do przeciwstawiania się pogardzie, często okazywanej zarażonym oraz do opieki nad chorymi, zwłaszcza, gdy jeszcze są dziećmi”.
Epidemia AIDS trwa od ćwierć wieku. Wg najnowszego raportu ONZ z wirusem HIV żyje obecnie 33 mln ludzi. W 2007 r. zmarło na AIDS 2,1 mln osób. Tylko w tym roku zaraziło się 2,5 mln ludzi. Dostęp do leków antyretrowirusowych mają jedynie 2 mln z ponad 7 mln tych, którzy by ich potrzebowali. Przedstawiciel Watykanu odniósł się do tego 22 maja br., wskazując na forum ONZ, że środki łożone na walkę z epidemią stanowią tylko ułamek tego, co wspólnota międzynarodowa mogłaby i powinna na nią przeznaczyć. Abp Celestino Migliore przypomniał w Nowym Jorku, że Stolica Apostolska stale wspiera ogólnoświatową sieć, która obejmuje ok. 1,6 tys. szpitali, 6 tys. klinik oraz 12 tys. inicjatyw charytatywnych i socjalnych w krajach rozwijających się.
jp/ RV
Audiencja ogólna: życzenia dla zespołu "L'Osservatore Romano"
◊ Witając pielgrzymów w Auli Pawła VI, Papież m.in. po francusku pozdrowił przedstawicielki Światowej Unii Katolickich Organizacji Kobiecych. Po włosku pobłogosławił wysiłkom nowego kierownictwa L’Osservatore Romano. Redaktor naczelny Giovanni Maria Vian przybył z grupą odpowiedzialnych za światowy kolportaż gazety. W tych dniach kilka agencji informacyjnych zauważyło zmiany w papieskim dzienniku.
Jako oficjalny organ Stolicy Apostolskiej, L’Osservatore Romano ma duże znaczenie, nawet jeśli z 3 tys. rozprowadzanych kopii sprzedawana jest tylko jedna trzecia. Nowy redaktor naczelny zaprosił do współpracy specjalistów z zewnątrz. Znacznie ograniczył obszerny dział informacji włoskich. Zapowiedział dążenie do publikacji pełnego wydania w internecie. Jako dziennik niemal bez reklam, L’Osservatore Romano nigdy nie będzie dochodowe. Można jednak poszerzyć krąg czytelników, do czego zmierzają konsekwentnie wprowadzane zmiany.
jp/ RV, cna, ewtn
Papieskie przesłanie na 94. Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy
◊ Migrującej młodzieży i dzieciom poświęcił Papież orędzie na 94. Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy, który Stolica Apostolska i Kościół w wielu krajach obchodzić będzie 13 stycznia 2008 r. Benedykt XVI zwraca uwagę, że wobec globalizacji zjawisko migrowania ludzi młodych coraz bardziej się nasila. Żyją oni z dala od rodziny i ojczyzny. Kraje pochodzenia opuszcza często młodzież wyposażona w najlepsze zasoby intelektualne. Tymczasem w krajach ją goszczących obowiązujące tam normy przeszkadzają nieraz w efektywnej integracji. Przeżywa ona trudność tzw. „podwójnej przynależności”. Nie chcąc utracić rodzimej kultury, pragnie równocześnie włączyć się organicznie w społeczeństwo, w którym żyje.
W orędziu Ojciec Święty zwraca uwagę na różne problemy młodych migrantów. Niejednokrotnie padają oni ofiarą wykorzystywania, nadużyć fizycznych, moralnych czy seksualnych. Szczególnie narażone są na to dziewczęta. Niestety liczni młodzi są wśród uchodźców czy ofiar tzw. „handlu żywym towarem”. Warunki w wielu obozach dla uchodźców są wstrząsające. A przecież dzieciństwo i dojrzewanie to okres delikatny, tak istotny dla rozwoju człowieka. Wymaga on spokoju i bezpieczeństwa. Czyni się już wiele, by temu zaradzić, ale trzeba jeszcze większego nakładu wysiłków – podkreśla Papież. Wskazuje on na konieczność dostosowania programów szkolnych do potrzeb integracji migrantów. Bardzo ważna jest rola duszpasterska Kościoła. Benedykt XVI porusza problem szczególnej troski o młodzież studiującą. Kończy apelem do migrujących młodych, by tworzyli społeczeństwo sprawiedliwe i braterskie. Winni przestrzegać praw i nigdy nie dać się ponieść nienawiści czy przemocy. Młodych chrześcijan Papież zachęca do dawania świadectwa jedności w Chrystusie pomimo przynależności do różnych kultur.
Orędzie Benedykta XVI na Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy zaprezentowali (28 listopada) w watykańskim Biurze Prasowym przełożeni Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących. Kierujący nią kard. Renato Martino podkreślił prawo irackich uchodźców do powrotu do ojczyzny. Wyraził przy tym nadzieję, że konferencja w Annapolis będzie stanowiła znaczący wstęp do rozwiązania całego problemu bliskowschodniego. Z kolei abp Agostino Marchetto zwrócił podczas prezentacji uwagę na los osób przebywających w tymczasowych obozach dla uchodźców. Te ośrodki muszą być naprawdę tymczasowe i nie powinny pełnić roli stałych osiedli, ani tym bardziej więzień – stwierdził sekretarz Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących.
ak,tc/rv
Orędzie Benedykta XVI na Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy – dokumentacja
◊ Drodzy Bracia i Siostry!
Temat Światowego Dnia Migranta i Uchodźcy zachęca w tym roku do szczególnej refleksji nad sytuacją młodych migrantów. Istotnie, w informacjach, jakie docierają do nas każdego dnia, mówi się o nich często. Rozległy proces globalizacji, dokonujący się w świecie, z którym związana jest konieczność przemieszczania się, powoduje, że także wielu młodych ludzi decyduje się emigrować i zamieszkać z dala od swoich rodzin i ojczyzn. W rezultacie z rodzinnych krajów wyjeżdża często młodzież najbardziej wykształcona, podczas gdy w krajach, które przyjmują imigrantów, obowiązują przepisy utrudniające ich rzeczywistą integrację. Zjawisko emigracji staje się coraz rozleglejsze i obejmuje rosnącą liczbę osób z wszystkich warstw społecznych. Słusznie zatem instytucje publiczne, organizacje humanitarne, a także Kościół katolicki przeznaczają wiele zasobów, aby wyjść im naprzeciw i pomóc w trudnych sytuacjach.
Młodzi migranci szczególnie mocno przeżywają trudny problem, jakim jest tzw. "podwójna przynależność": z jednej strony odczuwają głęboką potrzebę zachowania rodzimej kultury, z drugiej zaś rodzi się w nich zrozumiałe pragnienie organicznego związania się ze społeczeństwem, które ich przyjęło, tak jednak, aby nie było to całkowitą asymilacją i zerwaniem z tradycjami przodków. Wśród imigrantów są też dziewczęta, które łatwiej mogą stać się ofiarami wyzysku, szantażu moralnego czy nawet wszelkiego rodzaju nadużyć. A cóż powiedzieć o młodzieży, o niepełnoletnich pozbawionych opieki, którzy wśród osób ubiegających się o azyl stanowią kategorię szczególnie narażoną na niebezpieczeństwa? Ci chłopcy i dziewczęta trafiają często na ulicę, pozostawieni są samym sobie, wykorzystywani przez ludzi pozbawionych skrupułów, którzy niejednokrotnie czynią z nich ofiary przemocy fizycznej, moralnej i seksualnej.
Kiedy zaś przyjrzymy się bliżej społeczności migrantów przymusowych - uchodźców, wypędzonych, ofiar handlu ludźmi - widzimy wśród nich niestety także wiele dzieci i nastolatków. Wstrząsające obrazy wielkich obozów dla uchodźców czy wypędzonych, istniejące w wielu częściach świata, nie pozwalają nam milczeć. Czyż nie nasuwa się wówczas myśl, że te małe ludzkie istoty przyszły na świat mając takie samo jak inni prawo do szczęścia? A zarazem, czy można nie pamiętać, że dzieciństwo i młodość to etapy życia o fundamentalnym znaczeniu dla rozwoju człowieka, które wymagają poczucia stabilności, spokoju i bezpieczeństwa? Wszystko, czego doświadczyły te dzieci i młodzież, to przymusowe życie w "obozach", gdzie przebywają w odosobnieniu, z dala od skupisk ludności, bez możliwości uczęszczania do normalnej szkoły. Jak mogą z ufnością patrzeć w przyszłość? Choć to prawda, że wiele się dla nich czyni, trzeba podjąć jeszcze większy wysiłek, ażeby im pomóc, tworząc odpowiednie struktury, aby zapewnić im pobyt i dostęp do oświaty.
W tej właśnie perspektywie rodzi się pytanie: jak odpowiedzieć na oczekiwania młodych migrantów? Co czynić, aby im pomóc? Z pewnością należy przede wszystkim koncentrować się na rodzinie i szkole. Jak bardzo złożone są jednak sytuacje i jak liczne trudności, z którymi ci młodzi ludzie spotykają się w środowisku rodziny i szkoły! W rodzinach ulega osłabieniu tradycyjny podział ról, jaki istniał w kraju pochodzenia, i często jesteśmy świadkami starcia między rodzicami, którzy są przywiązani do swojej kultury, a dziećmi, które szybko przyswoiły sobie kulturę nowego środowiska społecznego. Nie należy też lekceważyć trudności, z jakimi zmagają się młodzi ludzie, gdy próbują przystosować się do systemu kształcenia obowiązującego w kraju, który ich przyjął. Również system szkolnictwa winien zatem uwzględniać te okoliczności i przewidywać specjalne integracyjne programy nauki dla młodych imigrantów, dostosowane do ich potrzeb. Ważne jest też tworzenie w klasach klimatu wzajemnego szacunku i dialogu wszystkich uczniów na bazie uniwersalnych zasad i wartości, wspólnych wszystkim kulturom. Dzięki wysiłkowi wszystkich - nauczycieli, rodzin i uczniów - z pewnością młodzi migranci będą mogli jak najlepiej poradzić sobie z wyzwaniem integracji i przyswoić sobie wszystko, co może sprzyjać ich rozwojowi ludzkiemu i formacji kulturowej i zawodowej. Dotyczy to w szczególności młodych uchodźców, dla których należy przygotować stosowne programy zarówno w szkołach, jak w środowisku pracy, aby zapewnić im właściwe przygotowanie, dając niezbędne podstawy, pozwalające wejść w odpowiedni sposób w nowe środowisko społeczne, kulturowe i zawodowe.
Kościół ze szczególną uwagą przygląda się społeczności migrantów i oczekuje, że ci, którzy w swoich rodzinnych krajach otrzymali wychowanie chrześcijańskie, będą czerpali z tego dziedzictwa wiary i wartości ewangelicznych, a przez to dawali świadectwo życia zgodnego z wiarą w różnych sytuacjach życiowych. Właśnie z myślą o tym zachęcam wspólnoty kościelne w krajach docelowych, aby życzliwie przyjmowały młodzież i dzieci oraz ich rodziców, starając się zrozumieć doświadczenia życiowe i ułatwiać im integrację. Wśród migrantów jest także - jak napisałem w ubiegłorocznym orędziu - kategoria osób, którym należy poświęcić szczególną uwagę. Są to studenci z innych krajów, którzy ze względu na studia znajdują się z dala od swoich domów. Ich liczba wzrasta nieustannie. Ci młodzi ludzie potrzebują specjalnej opieki duszpasterskiej, ponieważ są nie tylko studentami, ale także tymczasowymi migrantami. Często czują się samotni, obciążeni obowiązkami związanymi z nauką, a czasem także zmagają się z trudnościami ekonomicznymi. Kościół patrzy na nich z macierzyńską troską i miłością, stara się podejmować specjalne działania duszpasterskie i socjalne, które pozwolą wykorzystać ogromne zasoby ich młodości. Trzeba zabiegać o to, aby młodzi ludzie mogli otworzyć się na dynamikę relacji międzykulturowych, wzbogacając się dzięki kontaktom ze studentami innych kultur i religii. Dla młodych chrześcijan to doświadczenie nauki i formacji może się stać pożyteczne z punktu widzenia dojrzewania wiary, pobudzając ją do otwarcia się na ową powszechność, która jest elementem konstytutywnym Kościoła katolickiego.
Drodzy młodzi migranci, uczcie się budować razem z waszymi rówieśnikami społeczeństwo bardziej sprawiedliwe i braterskie, wypełniając sumiennie i poważnie swoje powinności wobec waszych rodzin i wobec państwa. Szanujcie prawo i nie ulegajcie nigdy nienawiści i przemocy. Starajcie się być już teraz twórcami społeczeństwa, w którym panuje zrozumienie i solidarność, sprawiedliwość i pokój. Proszę zwłaszcza was, młodzi chrześcijanie, abyście wykorzystali ten czas studiów do coraz lepszego poznawania i większego umiłowania Chrystusa. Jezus chce, byście byli Jego prawdziwymi przyjaciółmi, i dlatego powinniście nieustannie zacieśniać bliską więź z Nim przez modlitwę i uważne wsłuchiwanie się w Jego słowo. On chce, abyście byli Jego świadkami, i dlatego jest konieczne, abyście starali się odważnie żyć Ewangelią, przekładając ją na konkretne gesty miłości do Boga i wielkodusznej służby braciom. Kościół potrzebuje także was i liczy na wasz wkład. Możecie odegrać niezwykle opatrznościową rolę w kontekście współczesnej ewangelizacji. Wywodzicie się z różnych kultur, ale dzięki temu, że jednoczy was przynależność do jedynego Kościoła Chrystusa, możecie ukazywać, że Ewangelia jest żywa i dostosowana do każdej sytuacji; że jest orędziem odwiecznym i zawsze nowym; słowem nadziei i zbawienia dla ludzi wszystkich ras i kultur, w każdym wieku i każdej epoce.
Maryi, Matce całej ludzkości, i Józefowi, jej przeczystemu oblubieńcowi, którzy wraz z Jezusem byli uchodźcami w Egipcie, zawierzam każdego z was, wasze rodziny, wszystkich, którzy na różne sposoby zajmują się rozległą problematyką młodych migrantów, wolontariuszy i współpracowników duszpasterskich, którzy was wspomagają, okazując gotowość do służby i życzliwe wsparcie. Niech Pan zawsze będzie z wami i waszymi rodzinami, abyście razem mogli przezwyciężać przeszkody i trudności materialne i duchowe, jakie napotykacie na swojej drodze. Do tych życzeń dołączam specjalne Błogosławieństwo Apostolskie dla każdego z was i dla waszych bliskich.
Watykan, 18 października 2007 r.
Benedykt XVI
tłum. polska redakcja L'Osservatore Romano
Abp Nowacki nuncjuszem w Nikaragui
◊ Ojciec Święty mianował nuncjuszem apostolskim w Nikaragui abp. Henryka Józefa Nowackiego. 61-letni dyplomata był od 2001 r. nuncjuszem na Słowacji. Poprzednio pracował m.in. w sekcji polskiej Sekretariatu Stanu oraz w watykańskich placówkach dyplomatycznych w Angoli i Paragwaju.
tc/rv
Kondolencje po śmierci włoskiego żołnierza w Afganistanie
◊ „Benedykt XVI wyraża duchową bliskość wobec rodziny ofiary, wobec rannych i całego narodu, który znów opłakuje jednego ze swych synów poległego w służbie na rzecz bezpieczeństwa i przywrócenia pokoju w Afganistanie”. Te słowa kardynał sekretarz stanu Tarcisio Bertone wystosował w imieniu Papieża w związku z wczorajszym pogrzebem sierż. Daniele Paladiniego. Włoski saper zmarł w wyniku odniesionych ran po samobójczym zamachu, do jakiego doszło 24 listopada w pobliżu Kabulu. Wybuch m.in. zabił czworo afgańskich dzieci i ranił trzech innych włoskich żołnierzy.
Współczucie z powodu śmierci Daniele Paladiniego wyraził także przewodniczący włoskiego episkopatu. W wywiadzie dla „L’Osservatore Romano” kard. Angelo Bagnasco nawiązał m.in. do polemiki nad sensem militarnej obecności w Afganistanie. Podkreślił, że międzynarodowe siły wojskowe powinny tam działać przede wszystkim za zgodą ONZ i wyłącznie na rzecz pokojowej odbudowy kraju.
tc/rv
Rwanda: 25-lecie objawień w Kibeho
◊ Kilkadziesiąt tysięcy pielgrzymów z Rwandy i krajów ościennych przybyło do sanktuarium maryjnego w Kibeho. Ponadczterogodzinnej Eucharystii przewodniczył kard. Ivan Dias, prefekt Kongregacji Ewangelizacji Narodów, a koncelebrował cały rwandyjski episkopat oraz kilkudziesięciu kapłanów. Uroczysta liturgia zakończyła obchody Roku Jubileuszowego, związanego z 25. rocznicą objawień Matki Bożej.
Maryja, jako Matka Słowa objawiła się w Rwandzie 28 listopada 1981 r. Kibeho obecnie jest postrzegane jako miejsce, z którego dla całego nękanego konfliktami i niesprawiedliwościami Regionu Wielkich Jezior płynie orędzie pokoju i pojednania.
bz/ RV
Szwajcaria-Austria: Kościoły gotowe do Euro 2008
◊ “Kościół jest się w stanie przyczynić, aby przyszłoroczne piłkarskie mistrzostwa Europy były nie tylko udaną rywalizacją sportową, ale także przeżyciem świątecznej wspólnoty” – stwierdził przewodniczący Federacji Kościołów Protestanckich Szwajcarii. Wraz z przedstawicielami Kościoła katolickiego uczestniczył on 21 listopada w konferencji prasowej, na której zapoznano opinię publiczną z przygotowywanymi w związku z tym wydarzeniem działaniami religijnymi. Będą w nie zaangażowane wspólnoty chrześcijańskie obydwu krajów - Austrii i Szwajcarii, a hasło tych imprez brzmi „Kościół 08 – 2008 lat i nadal w grze”.
Delegat rządu federalnego w Bernie do spraw Euro 2008 zaznaczył, że zadaniem Kościołów jest nie tylko dzielenie z zawodnikami i kibicami entuzjazmu dla futbolu, ale także dostrzeżenie ich potrzeb egzystencjalnych i socjalnych. Wyraził też zadowolenie z wprowadzania przez Kościoły refleksji dotyczącej godności człowieka i potrzeby szacunku dla bliźniego. Dla kibiców przygotowano szarfy z napisem „Kościół 08”.
Jak wiadomo, mistrzostwa rozpoczną się 7 czerwca przyszłego roku i odbędą się w czterech miastach austriackich: Innsbrucku, Klagenfurcie, Salzburgu i Wiedniu oraz czterech miastach szwajcarskich: Bazylei, Bernie, Genewie i Zurychu. W każdym z nich działać będą ekipy wolontariuszy. Natomiast przed rozpoczęciem mistrzostw, zarówno w Austrii jak i Szwajcarii, zostanie odprawione nabożeństwo ekumeniczne. Pod koniec roku ma być uruchomiona specjalna strona internetowa, informująca o działaniach duszpasterskich obydwu Kościołów podczas Mistrzostw Europy.
st/SBK/CES/CVS
Chiny: patriarchat moskiewski wspiera odrodzenie prawosławia
◊ Nadzieję na odrodzenie prawosławia w Chinach wyraził Patriarcha Moskwy i Wszechrusi Aleksy II. Został on poproszony przez prawosławnych Chińczyków o wsparcie ich zabiegów u komunistycznych władz, by jawnie mogli wyznawać swą wiarę. Patriarcha obiecał dołożyć w tej sprawie wszelkich starań.
W 1685 r. do Pekinu przybył pierwszy prawosławny misjonarz, a od roku 1712 była tam zorganizowana rosyjska misja prawosławna. Misjonarze studiowali język, kulturę i historię Chin. Od czasów władzy totalitarnej chińskie prawosławie poddano prześladowaniom podobnie jak inne religie. W 1956 r. Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego przyjął postanowienie o autonomii chińskiego prawosławia, a w 1957 r. w Moskwie udzielono sakry biskupiej pierwszemu biskupowi Pekinu Wasylowi Szuanowi. Po śmierci bp. Wasyla i innego hierarchy chińskiego prawosławia, Simeona, od roku 1965 chińskie prawosławie pozbawione było kierownictwa duchowego.
Mimo istniejących trudności obecna sytuacja ulega poprawie. Dawne cerkwie prawosławne, w niektórych miastach chińskich są odbudowywane. Prawosławni Chińczycy zwrócili się do patriarchy Aleksego II o udzielenie poparcia w ich staraniach o jawne wyznawanie wiary.
,,Kościół Rosyjski, będący Kościołem Matką dla Prawosławnego Kościoła Chińskiego, zaakceptował pół wieku temu jego niezależność administracyjną. Nie opuści swych braci w wierze, ale będzie się za nich modlił i prowadził dialog z władzami Chińskiej Republiki Ludowej, dążąc do unormowania sytuacji prawosławnych w tym państwie” - powiedział Aleksy II. Wyraził zarazem nadzieję, że ,,podjęte kroki w sprawie odbudowy Cerkwi Prawosławnej w Chinach sprzyjać będą osiągnięciu harmonii w społeczeństwie chińskim oraz umocnieniu dobrosąsiedzkich stosunków między narodami Chin i Rosji”.
W. Raiter, Moskwa
Radom: hospicjum w maryjnym sanktuarium
◊ W sanktuarium maryjnym w Kałkowie-Godowie powstaje Zakład Medycyny Paliatywnej i Hospicyjnej. Przedsięwzięcie realizuje Fundacja im. ks. Czesława Wali, kustosza sanktuarium. Jak podkreśla Beata Król, pomysł utworzenia takiej placówki dojrzewał od dawna.
„Jest mnóstwo pacjentów, którzy potrzebują naszego wsparcia nie tylko w domach. Oni potrzebują warunków, aby tą opieką objąć ich 24 godziny na dobę. Są to pacjenci przeważnie leżący, z chorobą w okresie terminalnym” - powiedziała Beata Król.
Hospicjum powstaje na terenie sanktuarium maryjnego. Będzie to pierwsza tego typu placówka stacjonarna w diecezji radomskiej. Parterowy obiekt ma liczyć 30 łóżek. Do każdego miejsca będzie podłączony specjalistyczny sprzęt medyczny.
M. Kosiec OP, KAI
Bielsko-Biała: powstała Unia Misyjna Rodzin
◊ W Bielsku-Białej powołano do życia pierwszą w Polsce Unię Misyjną Rodzin. Dzieło ma angażować pojedyncze osoby i całe rodziny we wspólnej modlitwie za misjonarzy na całym świecie. Jak wyjaśnia jedna z inicjatorek pomysłu, Izabela Karasińska z Diecezjalnego Wolontariatu Misyjnego, rodziny wspólnie będą się modlić za misjonarzy.
„Dzieło modlitewne stanowi duchowe oparcie dla misjonarzy bez względu na to, gdzie są. W swoim programie Unia przyjęła za priorytet konieczność wspólnej modlitwy, w jednym dniu tygodnia o określonej godzinie, wszystkich w niej zgromadzonych: rodzin, duszpasterzy oraz osób kochających misje” – powiedziała Izabela Karasińska. Przyznała, że zainteresowanie tą formą wsparcia dzieła misyjnego jest ogromne.
Obecnie na misjach pracuje 60 księży, sióstr zakonnych i osób świeckich, pochodzących z diecezji bielsko-żywieckiej. W tym roku czworo nowych misjonarzy rozpoczęło pracę w Boliwii, Chile i Kazachstanie.
M. Kosiec OP, KAI
Pakistan: biskupi żądają demokratyzacji
◊ Biskupi Pakistanu żądają natychmiastowego zniesienia stanu wyjątkowego i wzywają wiernych do modlitwy w intencji swej ojczyzny. W Lahaurze opublikowano komunikat z nadzwyczajnego posiedzenia episkopatu. Hierarchowie domagają się uwolnienia więźniów politycznych, przywrócenia niezależnego sądownictwa, zniesienia cenzury oraz utworzenia niezależnej i wiarygodnej komisji wyborczej. W sytuacji, gdy w Pakistanie panuje terror czynników nie związanych z państwem, należy odbudować zaufanie do systemu demokratycznego. Owemu terrorowi należy przeciwstawiać się wszelkimi sposobami przewidzianymi przez prawo. Zdaniem biskupów należy na nowo poszukiwać konsensusu politycznego, aby stawić czoło zagrażającemu całemu krajowi konfliktowi plemiennemu wywołanemu przez ekstremistów religijnych. Hierarchowie apelują do wiernych o modlitwę za decydentów, aby wyprowadzili ojczyznę z kryzysu.
st/ACN
Chiny: rektor w więzieniu
◊ W Chinach nie ustają prześladowania tak zwanego „Kościoła katakumbowego”. 25 listopada policja aresztowała ks. Zenga Zhoglianga, rektora seminarium duchownego diecezji Yujiang na południu kraju, oraz jego seminarzystę. Akcja miała związek ze zorganizowanym, w imieniu uwięzionego w areszcie domowym sędziwego biskupa Thomasa Zenga Jingmu, spotkaniem z udziałem katolików z nie uznawanego przez władze Kościoła „podziemnego". Ponieważ funkcjonariuszom nie udało się zapobiec spotkaniu, ani też zatrzymać kogokolwiek w trakcie jego trwania, aresztowano rektora, gdy odwiedzał prowincję Guangdong.
st/Asianews
© Radio Watykańskie 2007 - wszelkie prawa zastrzeżone