 |  |
2008-01-11
Włoska policja na audiencji u Papieża
◊ Pracownikom inspektoratu włoskiej policji przy Watykanie Benedykt XVI wyraził wdzięczność za codzienną służbę, przyjmując ich na tradycyjnej audiencji na początku roku. W czasie tej służby spotykają oni licznych pielgrzymów.
„Chciałbym zachęcić, byście w każdym z nich dostrzegali twarz brata czy siostry, których Bóg stawia na waszej drodze. Choć osoby nieznane, są to przyjaciele, których trzeba przyjąć i udzielić pomocy, cierpliwie wysłuchując. Wiemy, że wszyscy należymy do jednej wielkiej rodziny ludzkiej. Czyż to nie prawda, jak pisałem w tegorocznym orędziu na Światowy Dzień Pokoju, że nie żyjemy obok siebie przez przypadek? Czyż nie idziemy wszyscy tą samą drogą jako ludzie, a zatem jako bracia i siostry? Dlatego istotne jest, by każdy starał się żyć w poczuciu odpowiedzialności przed Bogiem, uznając Go za pierwotne źródło egzystencji własnej, jak i innych. Ta najwyższa zasada pozwala pojąć bezwzględną wartość każdej istoty ludzkiej. Dzięki tej świadomości można stworzyć przesłanki do budowania ludzkości cieszącej się pokojem. Musimy jasno zdać sobie sprawę, iż bez transcendentnego fundamentu, którym jest Bóg, społeczeństwu grozi, że będzie tylko skupiskiem sąsiadów – a nie wspólnotą braci i sióstr powołanych, by tworzyć jedną wielką rodzinę”.
Włoska policja czuwa nad bezpieczeństwem terenów graniczących bezpośrednio z Państwem Watykańskim i samego placu św. Piotra. Towarzyszy też Papieżowi w jego podróżach we Włoszech. Nawiązał do tego w przemówieniu do Ojca Świętego szef policyjnego inspektoratu przy Watykanie Vincenzo Caso. Przypomniał, jak latem podczas spacerów Benedykta XVI w górach był świadkiem jego przypadkowych, ale pełnych serdecznej prostoty spotkań z wiernymi.
ak/ rv
Watykan: protest po prasowych manipulacjach
◊ Przemówienie z 10 stycznia 2008 r. Ojca Świętego do rzymskich władz regionalnych, prowincjalnych i miejskich włoskie media zinterpretowały fałszywie. Uznały je za ostrą krytykę administratorów Wiecznego Miasta, które Benedykt XVI miałby rzekomo winić za pogłębiającą się nędzę i degradację.
„Taka polityczna instrumentalizacja budzi zdumienie – oświadczyło 11 stycznia watykańskie biuro prasowe. – Papież nie miał bynajmniej zamiaru niedoceniać działań socjalnych, podejmowanych przez władze miasta i regionu z godnym uznania zaangażowaniem”. W komunikacie przypomniano, że jako Biskup Rzymu przy różnych okazjach, także we wczorajszym przemówieniu, wskazywał on na inicjatywy podejmowane dla dobra mieszkańców. Nie mógł jednak pominąć pewnych pilnych problemów ludzkich, w sprawie których wiele osób do niego się zwraca. Rozwiązanie tych kwestii wymaga udziału wszystkich. „Ze strony Kościoła, jak zapewnił Ojciec Święty, nie zabraknie wkładu i współpracy” – stwierdza Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej.
ak/ rv
Szef dyplomacji watykańskiej żąda zapewnienia wolności religijnej
◊ „Przestrzeganie zasady wolności religijnej stanowi podstawę przestrzegania wszelkich innych praw; gdy wolność religijna jest zagrożona chwieją się także inne prawa”. Takie zdanie wyraził abp Dominique Mamberti podczas konferencji poświęconej obronie przez Stolicę Apostolską swobody wyznania. Sympozjum zorganizowano na Papieskim Uniwersytecie Świętego Krzyża w Rzymie.
Kierujący watykańską polityką zagraniczną abp Mamberti przypomniał, że działania Kościoła w sferze międzynarodowej nie mają podstaw politycznych czy gospodarczych, ale ich celem jest promowanie godności ludzkiej. W to założenie wpisuje się obrona praw człowieka i podstawowych swobód, w tym wolności religijnej. Na forum organizacji międzynarodowych Stolica Apostolska stara się promować tolerancję religijną, a przeciwdziałać wszelkim formom dyskryminacji czy prześladowań. „Aby osiągnąć te cele, należy zwalczać zarówno chrystianofobię, jak islamofobię czy antysemityzm” – stwierdził watykański sekretarz do spraw relacji z państwami. Dodał, że wspomniane zjawiska prowadzą do upowszechniania fałszywych stereotypów, które są następnie źródłem poważnych problemów, także w wymiarze politycznym i społecznym. Zdaniem abp. Mambertiego w tym kontekście należy przeciwstawić się dwom rozpowszechnionym zjawiskom: rozdziałowi religii i racjonalności oraz rozdziałowi religii i sfery publicznej. Trzeba przy tym zachować należytą równowagę między wolnością religijną a swobodą wypowiedzi.
tc/rv
Telegram Papieża do chrześcijan w Iraku
◊ „Terrorystyczne ataki na chrześcijan godzą także w cały naród iracki”. Czytamy o tym w telegramie, który kard. Tarcisio Bertone wystosował po niedawnej serii zamachów na chrześcijańskie budynki w Bagdadzie, Mosulu i Kirkuku. Watykański sekretarz stanu zapewnia o solidarności i duchowej bliskości Papieża wobec irackich chrześcijan. „Ojciec Święty apeluje do sprawców o zaprzestanie przemocy, która spowodowała tyle cierpień wśród cywilnej ludności” – czytamy w telegramie. Papież kieruje też zachętę pod adresem władz Iraku, aby kontynuowały wysiłki na rzecz pokojowego zażegnania konfliktu na drodze negocjacji.
Zamachy bombowe wymierzone w irackich chrześcijan potępili również liczni muzułmanie. Agencja AsiaNews przytacza słowa imamów Kirkuku, którzy w przesłaniu skierowanym do tamtejszego arcybiskupa chaldejskiego Louisa Sako wyrażają swoje współczucie. Duchowni zapewniają, że ataki tego rodzaju są sprzeczne z islamem i wyrządzają szkodę samej religii muzułmańskiej.
tc/rv
Biskupi Europy: konieczna pomoc dla irackich uchodźców
◊ O otoczenie opieką uchodźców z Iraku zaapelowała do władz unijnych w Brukseli Komisja Episkopatów Wspólnoty Europejskiej. Jej przewodniczący, bp Adrianus van Luyn wystosował 7 stycznia list na ręce kierującego w obecnym półroczu Radą Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych słoweńskiego ministra Dragutina Mate. Zaproponował w nim, aby Unia, podobnie jak miało to miejsce w latach siedemdziesiątych w przypadku wietnamskich boat people, zaopiekowała się 60 tys. uchodźców irackich wywodzących się z niemuzułmańskich mniejszości religijnych. Ta grupa imigrantów jest bowiem w najgorszym położeniu, gdyż ludność islamska krajów sąsiednich szykanuje ich jako „niewiernych”. Równocześnie przewodniczący COMECE opowiada się za udzieleniem pomocy politycznej i materialnej krajom sąsiadującym z Irakiem, które przyjmują uchodźców.
st/rv
Indie: Kościół protestuje, państwo obojętne
◊ 10 tys. chrześcijan wzięło udział w manifestacji zorganizowanej 10 stycznia w mieście Bhubaneswar, stolicy stanu Orisa w Indiach. Zgromadzeni na wiecu demonstrowali swój sprzeciw wobec aktów przemocy wymierzonych ostatnio w chrześcijan w tym rejonie. Zarzucono lokalnym władzom, że nie pozwalają niezależnym organizacjom oszacować szkód wyrządzonych przez napastników. Nawet miejscowemu arcybiskupowi Raphaelowi Cheenathowi doradzono, aby obecnie nie odwiedzał tego trudnego rejonu.
Demonstranci wezwali rząd do umożliwienia działań organizacjom humanitarnym, także tym związanym z Kościołem, tak aby mogły przyjść z pomocą rodzinom poszkodowanym na skutek ataków.
Kościół katolicki w prowincji Kandhamal liczy ok. 100 tys. wiernych. W wyniku ostatnich aktów przemocy zniszczonych zostało pięć dużych kościołów, 48 wiejskich kaplic, dwa seminaria, cztery klasztory, kilka internatów oraz setki prywatnych domów chrześcijan.
rz/rv
Rosja: czy będzie ekumeniczna odwilż?
◊ Relacje prawosławno-katolickie w Rosji nadal cechuje zmienność nastrojów. Po chłodnych deklaracjach w końcu ubiegłego roku, w cieplejszym tonie wypowiedzieli się przewodniczący Wydziału Kontaktów Zewnętrznych Patriarchatu Moskiewskiego metropolita Cyryl Gundiajew i jego zastępca ks. Wsiewołod Czaplin. Przyczyniły się do tego optymistyczne wypowiedzi udzielone Radiu Watykańskiemu przez nuncjusza apostolskiego w Rosji abp. Antonio Menniniego.
Metropolita Cyryl stwierdził, że w czasie pontyfikatu Benedykta XVI stosunki dwustronne z katolikami poprawiły się, gdyż Papież nie domaga się przyjazdu do Moskwy. Spotkanie z patriarchą jest bardzo możliwe na neutralnym terenie. Metropolita podkreślił, że narodowość papieża w tej sprawie nie gra żadnej roli. Brak zaufania części prawosławnych do katolików, według metropolity Cyryla Gundiajewa, jest wynikiem ekspansjonizmu katolickiego w XVII i XVIII wieku. Rozdzielenie katolików i prawosławnych przyrównał do rozwodu. Dlatego zjednoczenie będzie możliwe poprzez duchowe zbliżenie, a nie podpisywanie dokumentów. „Jeżeli nie czujemy, że kochamy się wzajemnie, że jesteśmy jedną rodziną i potrzebujemy siebie nawzajem, zjednoczenie nie nastąpi” – powiedział prawosławny hierarcha.
Zastępca metropolity Cyryla, Wsiewołod Czaplin zauważył istnienie pozytywnej dynamiki we wzajemnych relacjach i postępu w dialogu, które mogą doprowadzić do spotkania papieża z patriarchą. „Potrzebne jest jednak ponowne rozpatrzenie szeregu zasadniczych problemów w relacjach z Kościołem katolickim” – dodał Czaplin. Jego zdaniem niektórzy działacze katoliccy, również pracujący w Rosji, mówią o konieczności prowadzenia misji wśród narodu rosyjskiego historycznie związanego z prawosławiem. „Jeśli wyrzekniemy się konkurencji misyjnej, udowadniania swojej wyższości, to nasza współpraca otworzy ogromne perspektywy dla świadectwa o wartościach chrześcijańskich wobec świata, który właśnie tego świadectwa potrzebuje”.
W. Raiter, Moskwa
Rzym: sympozjum w 25-lecie Kodeksu Jana Pawła II
◊ Pod hasłem „Kodeks Prawa Kanonicznego w służbie misji Kościoła” odbywa się w Rzymie sympozjum z okazji 25-lecia promulgacji Kodeksu z 1983 roku. Organizatorem spotkania jest Papieski Uniwersytet Salezjański. Jednym z zaproszonych gości, obok kardynała sekretarza stanu Tarcisio Bertone, jest prefekt Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego, kard. Zenon Grocholewski. Podjął on między innymi zagadnienie zmian, jakie należało wprowadzić w wykładzie nowego Kodeksu.
„Gdy chodzi o nauczanie, nie mogło być już ono formalistyczne, ale zarówno struktury ogólne Kodeksu jak i poszczególne instytucje wymagały uzasadnienia teologicznego”- stwierdził kard. Grocholewski. Dużą pomocą jest w tym względzie II Sobór Watykański, bo niektóre sformułowania Kodeksu są odwoływaniem się do decyzji soborowych: czyli nie można nauczać prawa kanonicznego bez fundamentu teologicznego. Dawniej na wszystkich wydziałach prawa kanonicznego wykładano filozofię prawa kanonicznego, dzisiaj jest teologia prawa kanonicznego. Zmieniła się wizja tego przedmiotu. Z drugiej strony powstało wiele rzeczy nowych. Na przykład prawo procesowe. Nie chodzi w nim jedynie, by zwyciężył ten, kto ma rację, ale aby urzeczywistnić to, co jest istotą życia Kościoła: wzajemne zrozumienie, współpracę, miłość. I dlatego jest potrzebne przebaczenie. „Według nowego Kodeksu proces jest ostatecznym środkiem, do którego uciekają się strony, nawet gdyby doszło do przestępstwa” - powiedział Radiu Watykańskiemu prefekt Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego.
st/rv
Olsztyn: proces beatyfikacyjny męczenników warmińskich
◊ Rozwija się proces beatyfikacyjny męczenników II wojny światowej z terenu Warmii. Do 34 ofiar hitleryzmu i komunizmu, których proces diecezjalny rozpoczął się w Olsztynie we wrześniu ub. roku dołączają kolejne postacie. Abp Wojciech Ziemba złożył dziś w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych dokumenty odnoszące się do dwanaściorga sług Bożych. Metropolita warmiński podkreśla, że zjawisko męczeństwa za wiarę podczas II wojny światowej przekracza granice narodowe i polityczne.
„Tych ofiar na różnych terenach jest bardzo dużo. My jako Kościół warmiński skupiamy się na naszym terenie i chcemy wydobyć przynajmniej sztandarowe postaci” – powiedział abp Ziemba. Wśród kandydatów na ołtarze, których proces się toczy na płaszczyźnie diecezjalnej, spotkamy różne nazwiska: Rogaczewski, Żurawski, Bludau, Frank, Fuchs, Heide, Langwald itd., a więc nazwiska o brzmieniu polskim i niemieckim. Niekoniecznie musi to świadczyć o narodowości, niemniej jednak w tym procesie ukazuje się uniwersalizm Kościoła. „Nie kierujemy się jakimiś poglądami nacjonalistycznymi, ale wydobywamy wszystkich, którzy tam żyli i mieszkali, a ponieśli śmierć męczeńską – tak kapłanów, siostry zakonne, jak i świeckich, których teraz chcemy przedstawić w kongregacji, żeby również ich włączyć do tej grupy” – stwierdził metropolita warmiński.
tc/rv
Warszawa: statut miasta z „invocatio Dei”
◊ Preambuła z odwołaniem do Boga znalazła się w uchwalonym 10 stycznia statucie miasta stołecznego Warszawy. Dokument nazywany miejską konstytucją określa kompetencje poszczególnych szczebli stołecznego samorządu.
Sam statut właściwie nie budził kontrowersji, budziła je natomiast preambuła z odwołaniem do Boga. Przy podejmowaniu decyzji dotyczących preambuły Ewa Malinowska-Grupińska, przewodnicząca Rady m. st. Warszawy, podkreśliła znaczenie „mocnego stanowiska” prezydent Warszawy, Hanny Gronkiewicz-Waltz.
„Pani prezydent stała na stanowisku bardzo mocnym, że większość mieszkańców Warszawy jest chrześcijanami i katolikami. Jest też zapis, który odwołuje się do innych wartości, więc nie każdy musi się utożsamiać z zapisem o Bogu. Dlatego występowaliśmy, żeby ta preambuła była, bo dla bardzo wielu mieszkańców stolicy jest to ważne. Natomiast głosy sprzeciwu nie były tak silne, żeby spowodować, że ktokolwiek zagłosowałby przeciwko statutowi” – powiedziała Ewa Malinowska-Grupińska.
Statut został uchwalony przez Radę Warszawy. Za jego przyjęciem głosowało 38 radnych, nikt nie był przeciw, a 14 radnych PiS wstrzymało się od głosu. Dokument wejdzie w życie 14 dni po ogłoszeniu w dzienniku urzędowym województwa mazowieckiego.
M. Kosiec OP, kai
© Radio Watykańskie 2007 - wszelkie prawa zastrzeżone