 |  |
27/01/2009
Episkopat Włoch: sesja o pomocy Kościoła w czasach kryzysu
◊ Wolę kontynuowania dialogu katolicko-żydowskiego jako zgodnego z intencjami Papieża wyraził przewodniczący episkopatu Włoch. Kard. Angelo Bagnasco podjął m.in. ten temat, otwierając 26 stycznia posiedzenie stałej rady konferencji włoskich biskupów. W obszernym wprowadzeniu arcybiskup Genui nawiązał do niedawnego Synodu Biskupów o Słowie Bożym, który dał okazję, by ożywić w Kościele świadomość znaczenia Biblii dla naszego życia.
„Ta odnowiona miłość do świętej Bożej Księgi sprawia, że czujemy się szczególnie bliscy braciom żydom, wśród których powstał Stary Testament” – powiedział kard. Bagnasco. Niestety – zauważył – ostatnio niektórzy przedstawiciele włoskiego zgromadzenia rabinów wysunęli szczególne zastrzeżenia, wycofując się z udziału w tegorocznym dniu «pogłębiania i rozwoju dialogu między katolikami a żydami». „Taki dzień z pożytkiem obchodzi się od pewnego czasu w różnych krajach, także naszym. Jeśli z jednej strony pragniemy, by trudności udało się szybko rozwiązać, to z pewnością nie możemy uznać niesprawiedliwych słów krytykujących działania Benedykta XVI. Jesteśmy świadkami płynącego z serca teologicznego nastawienia Ojca Świętego, kierującego go nieodwołalnie ku tym braciom. Tę jego postawę podzielamy” – podkreślił przewodniczący episkopatu Włoch.
Wspomniane przez kard. Bagnasco niesprawiedliwe krytyki Papieża dotyczyły kontrowersji co do wielkopiątkowej modlitwy za żydów. Arcybiskup Genui nawiązał też do polemik w sprawie odwołania ekskomuniki ciążącej na biskupach tradycjonalistach. Wyrażając uznanie dla tego „aktu miłosierdzia” Ojca Świętego, równocześnie odciął się od zanegowania holokaustu przez jednego z czterech hierarchów z Bractwa św. Piusa X. Oświadczenie bp. Richarda Williamsona określił jako „bezpodstawne i nieuzasadnione”. Przypomniał równocześnie, że zostało wygłoszone przed kilku miesiącami i dopiero obecnie celowo je nagłośniono, a poza tym samo Bractwo wyraźnie je odrzuciło.
Otwierając posiedzenie stałej rady episkopatu, jego przewodniczący wyraził też solidarność chrześcijanom prześladowanym zwłaszcza w Iraku czy Indiach. Przypomniał włoskie misjonarki porwane na pograniczu Kenii i Somalii oraz misjonarza zamordowanego w Kenii. Opowiedział się za sprawiedliwym rozwiązaniem konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Nawiązując do kryzysu gospodarczego, zwrócił uwagę, że we Włoszech dotyka on zwłaszcza rodzin, którym należy się szczególna uwaga tak ze strony państwa, jak Kościoła. Kościelna pomoc charytatywna stoi właśnie w centrum obecnych obrad. Kard. Bagnasco raz jeszcze opowiedział się przeciw wszelkim formom eutanazji i wyraził niepokój zapowiadanym dopuszczeniem w tym kraju pigułki wczesnoporonnej. Zwrócił uwagę, że niszcząc poczęte życie, jest ona również szkodliwa dla zdrowia kobiet.
ak/ rv
Węgry: obrady kapelanów więziennych
◊ W Centrum św. Wojciecha w Ostrzyhomiu na Węgrzech trwa spotkanie Międzynarodowej Komisji Katolickiego Duszpasterstwa Więziennego. Jego temat brzmi: „Katolickie duszpasterstwo więzienne wobec wezwań obecnego czasu”.
Przełomowym w działalności tej Komisji był rok 2007, kiedy to w Rzymie spotkali się jej członkowie z całego świata, a w Fatimie jej przedstawiciele wzięli udział w plenarnym posiedzeniu Rady Konferencji Biskupów Europy. Te dwa spotkania postawiły przed Komisją nowe zadania, które zostały zebrane w trzech podgrupach: wypracowanie teologicznych podstaw służby kapelanów więziennych, spojrzenie na postawę kapelanów wobec stosowanych w niektórych więzieniach tortur, wspieranie duszpasterstwa więziennego w oparciu o podstawy prawne.
Podczas wspólnego spotkania w Fatimie wielu członków Rady Konferencji Biskupów Europy deklarowało konieczność bardziej intensywnej współpracy z Międzynarodową Komisją Duszpasterstwa Więziennego, szczególnie w krajach Europy Wschodniej i Środkowej.
Gospodarzem spotkania od 24 do 29 stycznia jest kard. Peter Erdő. Jako przewodniczący Rady Konferencji Biskupów Europy zaprosił on członków Komisji na Węgry, aby w międzynarodowym gronie przyjrzeć się wynikom pracy poszczególnych grup tematycznych i wypracować jak najlepszy sposób wprowadzenia ich w życie.
Pojawił się też drugi temat spotkania, mianowicie „Praca Międzynarodowej Komisji Duszpasterstwa Więziennego w odniesieniu do Organizacji Narodów Zjednoczonych”, w kontekście Światowego Kongresu ONZ w 2010 r., na którym będą poruszane tematy prewencji przestępstw i sposobów karania.
L. Kryża TChr, Budapeszt
Irlandia: Tydzień Szkoły Katolickiej
◊ Kościół w Irlandii obchodzi pierwszy Tydzień Szkoły Katolickiej. Inicjatywa ma podkreślić znaczenie wychowania dla przyszłości społeczeństwa i przebiega pod hasłem „Szkoły katolickie: wizja dla życia”. Spotkania odbywają się w Dublinie i Belfaście. Ich celem jest włączenie w dyskusję o przyszłości szkolnictwa zarówno samych uczniów, jak nauczycieli, rodziców i ludzi odpowiedzialnych za system oświaty. Tydzień Szkoły Katolickiej ma ukazać, że daje ona edukację nie tylko intelektualną, ale kształtuje dzieci i młodzież od strony moralnej i duchowej. W tej optyce przypominana jest postać kard. Johna Henry’ego Newmana, założyciela Katolickiego Uniwersytetu Irlandii, który jest wzorem łączenia wiary i rozumu, oraz badań naukowych z codziennym życiem. Tydzień Szkoły Katolickiej zakończy się w Irlandii 1 lutego.
bz/ rv
Gwatemala: biskupi o sytuacji społecznej
◊ Nędza, przestępczość i brak perspektyw rozwojowych to trzy główne problemy społeczne, na które zwracają uwagę biskupi Gwatemali. Na zakończenie sesji plenarnej wydali oni komunikat, w którym dokonali analizy sytuacji społeczno-duszpasterskiej kraju. Na pierwszy plan wysuwa się problem zorganizowanej przestępczości, w tym działalność wpływowych karteli narkotykowych. Tragiczny w skutkach jest także rozpowszechniony w Gwatemali bandytyzm z udziałem nieletnich. Na przestrzeni minionego roku śmierć na skutek różnego rodzaju aktów przemocy poniosło tam ponad 6 tys. osób. Rozpowszechnionej przemocy towarzyszy skorumpowany i niewydolny system wymiaru sprawiedliwości.
Kościół zwraca uwagę, że za takim stanem rzeczy stoi w rzeczywistości endemiczna nędza obejmująca zarówno obszary wiejskie, jak i przeludnione miasta. Niestety, nie widać ze strony władz decyzji politycznych, których celem byłby zrównoważony rozwój kraju. Episkopat apeluje o dokończenie procesu legislacyjnego przynajmniej gdy chodzi o ustawę o rozwoju wsi. Krytycznie natomiast biskupi odnoszą się do pomysłu oparcia gospodarki na przemyśle wydobywczym. Zwracają bowiem uwagę, że większość zysków z tego sektora wędruje za granicę, w kraju zostawiając tymczasem zniszczone środowisko i konflikty socjalne. Episkopat apeluje do rządu o prowadzenie polityki sprzyjającej rozwojowi zatrudnienia, która mogłaby przy okazji powstrzymać falę nielegalnej emigracji za chlebem.
Kościół w Gwatemali jest świadom, że obecny rok, naznaczony światową recesją, będzie trudny dla społeczeństwa i gospodarki tego środkowoamerykańskiego kraju. Dlatego z nadzieją wita pozytywne zjawiska, jak na przykład większe zainteresowanie zdobywaniem wykształcenia. Problemem jest tu jednak niski poziom gwatemalskiego systemu edukacyjnego. Dlatego biskupi zapewniają, że Kościół będzie nadal towarzyszył społeczeństwu, nawołując wiernych do konsekwencji w podejmowaniu codziennych decyzji. Dotyczy to zwłaszcza moralnego wymiaru sprawowania władzy oraz szacunku do życia, ludzkiej godności i wolności.
tc/ rv
Wybrzeże Kości Słoniowej: odwlekanie wyborów przybliża widmo wojny
◊ Biskupi Wybrzeża Kości Słoniowej są oburzeni odwlekaniem daty wyborów powszechnych. Miały się one odbyć 30 listopada, jednak ze względów „materialnych” przesunięto je na później, bez podania konkretnej daty. Zdaniem obradującego w ubiegłym tygodniu tamtejszego episkopatu, takie wstrzymywanie procesu demokratyzacji jest zbyt ryzykowne, tym bardziej, że wybory stanowią jedyną drogę wyjścia z obecnego kryzysu politycznego.
Oburzenie biskupów starał się łagodzić nuncjusz apostolski w Jamusukro. Abp Ambroise Madta przypomniał, że prawo kanoniczne zakazuje duchownym czynnego udziału w polityce. Od nieudanego zamachu stanu sprzed siedmiu lat Wybrzeże Kości Słoniowej jest praktycznie podzielone na dwie części. W 2007 r. obóz prezydencki zawarł porozumienie z rebeliantami. Przewidywało ono rozpisanie w roku 2008 wolnych wyborów. Ich nieustanne odsuwanie grozi, zdaniem biskupów, kolejną wojną domową.
kb/ apic
Afrykańscy biskupi: politycy sprzyjają „biernemu ludobójstwu”
◊ Biskupi Afryki Południowej oskarżyli przywódców politycznych o udział w „biernym ludobójstwie”. Obradująca w Johannesburgu konferencja episkopatu stanowczo wezwała polityków regionu do wycofania poparcia dla Roberta Mugabe. Alternatywą jest uznanie współudziału w „biernym ludobójstwie” w Zimbabwe.
Przesłanie biskupów skierowane zostało 26 stycznia do uczestników trwającej w Pretorii sesji Wspólnoty Rozwoju Afryki Południowej. Biskupi wezwali prezydenta Mugabe do natychmiastowego ustąpienia, a polityków krajów członkowskich Wspólnoty do niezwłocznego wycofania poparcia dla jego reżimu. „Jeśli do tego nie dojdzie, zwierzchnicy Wspólnoty Rozwoju Afryki Południowej będą musieli uznać swój udział w stworzeniu sytuacji, która niesie mieszkańcom Zimbabwe głód, wysiedlanie, choroby i śmierć” – napisali biskupi Afryki Południowej. Spotkanie siedmiu afrykańskich prezydentów w Pretorii poświęcone było rozmowom o podziale władzy między prezydentem Mugabe a opozycyjnym liderem Morganem Tsvangiraiem. Wspólnota Rozwoju Afryki Południowej zaleciła 27 stycznia przywódcom Zimbabwe utworzenie rządu jedności narodowej 13 lutego.
Tymczasem gospodarka Zimbabwe całkowicie się załamała. Masowo brakuje żywności, prądu i wody. Zdaniem Światowej Organizacji Zdrowia na cholerę zmarło tam już blisko 3 tys. ludzi, a oficjalnie zarejestrowano 56 tys. chorych. Statystycznie co dwudziesty z nich umrze.
jp/ icn, afp
Europejscy biskupi o ekologii: nie wystarczą dokumenty
◊ Europejscy biskupi postanowili zmienić styl swojej pracy w zakresie ekologii. Nie wystarczą same dokumenty – stwierdzili zgromadzeni w St. Gallen w Szwajcarii członkowie Komisji Rady Konferencji Episkopatów Europy ds. Środowiska. „Potrzeba doświadczenia modlitwy, wymiany poglądów i wspólnego wędrowania” – czytamy w oświadczeniu końcowym Komisji. W związku z tym na tegorocznym spotkaniu wystąpiono z inicjatywą „Pielgrzymki odpowiedzialności za stworzenie”. Komunikat prasowy nie precyzuje jednak ani formy, ani celu ekologicznego pielgrzymowania. Na posiedzeniu Komisji postulowano również rozwój ekumenicznej współpracy w kwestiach ekologicznych. Chodzi tu zwłaszcza o wypracowanie wspólnego stanowiska wszystkich chrześcijan na Światową Konferencję Klimatyczną, która odbędzie się w listopadzie w Kopenhadze.
kb/ rv
Brazylia: Światowe Forum Społeczne
◊ Inny świat nie tylko jest możliwy, ile naprawdę konieczny. Przypominają o tym uczestnicy IX Światowego Forum Społecznego, które rozpoczęło się w amazońskim mieście Belém. W spotkaniu uczestniczy ponad 80 tys. ludzi ze 150 krajów, reprezentujących 4 tys. różnych ruchów i organizacji. Są wśród nich także przedstawiciele Caritas, Ruchu Focolari oraz misjonarzy. Jak podkreśla Giuseppe De Marzo, przewodniczący stowarzyszenia na rzecz ekologii i współpracy „Na Południe”, celem forum jest wypracowanie oddolnych propozycji pozwalających stawić czoła dzikiemu kapitalizmowi i niepohamowanemu niszczeniu zasobów naturalnych.
„W 2001 roku rozpoczęliśmy, mówiąc, że inny świat jest możliwy. Teraz, w 2009 r., jesteśmy zmuszeni powiedzieć, że inny świat jest czymś koniecznym i pilnym” – zauważył na antenie Radia Watykańskiego De Marzo. Jego zdaniem determinuje to obecny kryzys gospodarczy i społeczny, wywołany przez niewłaściwe modele rozwoju. „Dlatego też wybraliśmy właśnie Amazonię, jako miejsce tegorocznego Forum. Jest to nieprzypadkowy wybór, który świadczy o wadze decyzji dotyczących kwestii środowiska, które muszą być ściśle związane z takimi modelami rozwoju, które chronią pokój, prawa człowieka, a przede wszystkim samą przyrodę” – powiedział przewodniczący stowarzyszenia „Na Południe”. Dodał, że najpilniejsze wyzwania dotyczą obecnie zmian klimatycznych, troski o dobro wspólne i bioróżnorodności. „Niestety pierwszym powodem śmierci na naszej planecie są wciąż głód i bieda. Są to niepokojące dane, ponieważ według FAO wciąż się pogłębiają” – powiedział De Marzo.
Światowe Forum Społeczne w brazylijskiej Amazonii zakończy się 1 lutego. Podejmie ono m.in. kwestię pokoju w strefie Gazy i sprawiedliwego handlu.
bz/ rv
Madryt: szczyt żywnościowy
◊ Z powodu niedożywienia umiera codziennie 10 tys. dzieci. W Madrycie trwa od 26 stycznia szczyt FAO poświęcony bezpieczeństwu żywnościowemu. Stąd apel hiszpańskiej Caritas, by walkę z głodem traktować jako realizację prawa każdego człowieka do wyżywienia. Organizacja pomagająca potrzebującym w wielu krajach świata przypomina, iż wciąż nie chce się mówić o tym, że współczesny głód jest wynikiem dyskryminacji i spychania na margines społeczeństwa milionów ludzi, których los przegrywa w konfrontacji z interesami gospodarczymi i prawami rynku.
„Lekarze bez granic” i „Ruch przeciwko głodowi” przypominają, w apelu opublikowanym przez watykański dziennik L’Osservatore Romano, że jeśli nie podejmie się konkretnych działań, 55 mln dzieci nie mających dostępu do odpowiedniego pożywienia wciąż grozić będzie śmierć.
bz/ rv
Birma: dzieci zmuszane do pracy
◊ Przed coraz powszechniejszym wykorzystywaniem dzieci do pracy przestrzegają pracujące w Birmie organizacje pozarządowe. Wzrost tego procederu jest jednym z negatywnych skutków cyklonu Nargis. Według międzynarodowej organizacji Save the Children po przejściu cyklonu do szkół nie wróciło ok. 400 tys. dzieci. Wiele z nich rozpoczęło pracę, by zarobić na utrzymanie rodziny. Szacuje się, że w Birmie dzieci zarabiają siedem razy mniej niż dorośli. Przeciętna stawka za dzień pracy wynosi niecałe pół dolara. Dzieci najczęściej zatrudniane są do połowu ryb, jako kelnerzy i pomocnicy na budowie oraz do pracy w polu.
bz/ rv
Indie: państwo nagrodziło zakonników
◊ Po niekończącej się serii dramatycznych wiadomości o prześladowaniach chrześcijan w Indiach, z tamtejszego Kościoła zaczynają wreszcie napływać pozytywne informacje. Dwoje zakonników otrzymało tam w tych dniach wysokie odznaczenia państwowe. Hinduskiemu werbiście ks. Dominicowi Emmanuelowi przyznano nagrodę ministerstwa spraw wewnętrznych za wspieranie zgody międzywyznaniowej i integracji narodowej. Natomiast przełożona generalna Misjonarek Miłości s. Nirmala została uhonorowana medalem lotosu. Jest to drugie najwyższe cywilne odznaczenie w Indiach. O jego randze świadczy fakt, że w kraju liczącym ponad miliard mieszkańców medal ten otrzymuje co roku jedynie ok. 10 osób.
Zarówno ks. Emmaneul, jak i s. Nirmala zgodnie przyznali, że otrzymane przez nich wyróżnienia mają doniosłe znaczenie symboliczne w czasach, kiedy chrześcijanie cierpią w Indiach okrutne prześladowania. „Przyjęłam to odznaczenie z wielką radością, świadczy ono bowiem o uznaniu państwa dla naszej pracy” – powiedziała s. Nirmala. Ks. Dominic Emmanuel otrzymał państwową nagrodę za wspieranie międzyreligijnego pojednania w mediach. Z wykształcenia jest on dziennikarzem. Przez pięć lat pracował w azjatyckiej rozgłośni kościelnej Radio Veritas. Obecnie jest rzecznikiem prasowym archidiecezji Delhi. „Przyznając mi tę nagrodę, państwo potwierdziło, że docenia rolę Kościoła w integracji kraju” – powiedział hinduski werbista.
kb/ ucan
Wielka Brytania: hybrydy naukowym niewypałem
◊ Projekt tworzenia hybryd ludzko-zwierzęcych okazał się wielkim naukowym niewypałem – informuje najnowszy numer angielskiego tygodnika The Catholic Herald. Niespełna trzy miesiące temu w Wielkiej Brytanii z wielkim szumem ogłoszono przyjęcie przez parlament ustawy zezwalającej na te bardzo kontrowersyjne pod względem moralnym eksperymenty, a tymczasem w tych właśnie dniach okazało się, że projekt nie dojdzie do skutku, ponieważ pod względem naukowym jest tak wątpliwy, że nie zdołano znaleźć funduszy na jego realizację. Decydująca okazała się opinia niezależnych ekspertów z dwóch brytyjskich instytucji, zajmujących się wspieraniem badań biomedycznych: Medical Research Council oraz Biotechnology and Biological Sciences Research Council.
W ogniu krytyki znalazł się teraz sam parlament, który zbyt pochopnie uległ presji pewnych środowisk naukowych i przemysłu farmaceutycznego, godząc się na kontrowersyjne prawo. Jego decyzja wpisywała się w długofalowy program przyjęty w 2005 r. przez gabinet Tony’ego Blaira, których chciał uczynić Wielką Brytanię stolicą światowej biotechnologii. W tym celu przeznaczył on m.in. ponad 100 mln funtów na badania z użyciem embrionalnych komórek macierzystych. Eksperymenty te jednak nie doprowadziły do opracowania żadnej nowej terapii, podczas gdy prowadzone w innych krajach badania na komórkach macierzystych z organizmów dorosłych zaowocowały 80 terapiami, w tym pierwszą transplantacją tchawicy „wyhodowanej” z komórek pacjenta.
kb/ the catholic herald
Śladami Apostoła Narodów (27)
◊ Mowa na Areopagu
Pewnego pięknego dnia, w czasie krótkiego pobytu Apostoła w Atenach, jego rozmówcy i słuchacze, zainteresowani odmiennością nauki, a zwłaszcza nowym głoszonym przez niego Bogiem, zaprosili go, aby przedstawił swoją naukę na wzgórzu zwanym Areopagiem. Tutaj znajdowały się kamienne siedzenia dla spotykającej się na nim rady. I choć jej władza w czasach Apostoła uległa znacznemu okrojeniu, to zachowała ona jednak jurysdykcję w niektórych, dosyć zresztą ważnych, kwestiach. Co więcej, na podstawie niektórych świadectw można wnioskować, że troska o czystość religii należała w pierwszym rzędzie właśnie do jej uprawnień.
Paweł był postrzegany przez Ateńczyków jako zwiastun nowych bóstw. Być może dalsza jego działalność w mieście uzależniona była od decyzji najwyższego trybunału czuwającego nad czystością religii i kultem bogów.
Apostoł zdawał sobie sprawę z tego, że zbliża się jedna z ważniejszych chwil jego życia: będzie głosił Chrystusa przed wyjątkowo dostojnym, wpływowym i wykształconym gremium. Wiedział też, że będzie przemawiał do ludzi, którzy nie znają Starego Testamentu, trzeba więc będzie używać zupełnie innych argumentów, głównie filozoficznych. Dodatkowo, tutaj bardziej niż gdzie indziej, trzeba się liczyć z formą wypowiedzi; przecież znajdował się w ojczyźnie retoryki, gdzie skrupulatnie analizowano każde słowo, gdzie używano wielu figur literackich, gdzie w zależności od treści stosowano odpowiedni styl.
W ciągu ostatnich dni miał okazję tę mowę dosyć dokładnie przygotować, znaleźć argumenty, poszukać odpowiednich terminów, nadać właściwą formę; a jednak wchodził na wzgórze z drżącym sercem. Biło mu ono wyjątkowo mocno, gdy dostrzegał coraz piękniejszy widok na miasto i jego zabytki. Zwrócił uwagę przede wszystkim na liczne świątynie bóstw, jedną z głównych charakterystyk ówczesnych Aten. Petroniusz powiedział kiedyś, że w Atenach łatwiej było znaleźć boga niż człowieka, a Ksenofont całe miasto nazwał jednym wielkim ołtarzem.
Na szczycie Akropolu widniała postać Minerwy, nieśmiertelne dzieło Fidiasza. Obok postaci bogini wznosiła się wspaniała świątynia jej poświęcona, a nieco dalej widniał Erechteion, w którego wnętrzu ze czcią przechowywano drzewo oliwne, dar Ateny i bogactwo całej Attyki. Być może Paweł zwrócił następnie uwagę na świątynię bogini zwycięstwa Nike, a przede wszystkim na uwieńczenie wszystkich budowli Akropolu, słynny Partenon, uważany dotychczas za najwyższy wyraz geniuszu greckiego, arcydzieło Fidiasza.
„Mężowie ateńscy – przemówił Paweł, stanąwszy w środku Areopagu – widzę, że jesteście pod każdym względem bardzo religijni. Przechodząc bowiem i oglądając wasze świętości jedną po drugiej, znalazłem też ołtarz z napisem: «Nieznanemu Bogu». Ja wam głoszę to, co czcicie, nie znając. Bóg, który stworzył świat i wszystko na nim, On, który jest Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach zbudowanych ręką ludzką i nie odbiera posługi z rąk ludzkich, jak gdyby czegoś potrzebował, bo sam daje wszystkim życie i oddech, i wszystko. (…) Bo w rzeczywistości jest On niedaleko od każdego z nas. Bo w Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, jak powiedzieli niektórzy z waszych poetów. (…) Wzywa Bóg teraz wszędzie i wszystkich ludzi do nawrócenia, dlatego że wyznaczył dzień, w którym sprawiedliwie będzie sądzić świat przez Człowieka, którego na to przeznaczył, po uwierzytelnieniu Go wobec wszystkich przez wskrzeszenie Go z martwych». Gdy usłyszeli o zmartwychwstaniu, jedni się wyśmiewali, a inni powiedzieli: «Posłuchamy cię o tym innym razem». Tak Paweł ich opuścił” (Dz 17, 22-33).
Paweł nie przewidywał takiego zakończenia, które z punktu widzenia zarówno czysto ludzkiego, jak i ewangelizacyjnego, było całkowitą klęską. Dopóki mówił, używając greckich terminów filozoficznych, o Bogu i jego bliskości do stworzonego przez siebie świata, słuchano go bez przeszkód. Ale gdy wspomniał o zmartwychwstaniu, odrzucanym zarówno przez epikurejczyków, jak i stoików, Ateńczycy stopniowo zaczęli opuszczać Areopag.
Włożył tyle trudu w przygotowanie mowy, z którą wiązał tak wiele nadziei, a tymczasem nawet nie został poważnie potraktowany. Jedni się wyśmiewali, inni powiedzieli: posłuchamy cię innym razem. Może dotychczas myślał, że głównym powodem klęsk w posłudze misyjnej byli niektórzy dobrze zorganizowani rodacy, występujący w silnej do niego opozycji, ale w Atenach byli oni nieliczni i mało wpływowi. Nie, nie mógł zrozumieć, dlaczego Ateńczycy go odrzucili.
Jakże jest nam znane to doświadczenie Pawła i jakże jest nam bliska w tym momencie jego osoba. Ileż to razy przeżywaliśmy w naszym życiu podobne chwile, kiedy daliśmy z siebie wszystko dla jakiejś ważnej, pięknej, słusznej sprawy, a później ponieśliśmy sromotną klęskę i całkowicie straciliśmy entuzjazm. „Serce się kraje – stwierdza Dag Hammarskjöld w swoich Drogowskazach – gdy widzimy, że ktoś włożył całą duszę w jakąś sprawę, a osiąga wynik, którego beznadziejnej niedoskonałości i błahości tylko on jeden nie dostrzega” (Kraków 1981, s. 11). Paweł dostrzegł wynik swojego wystąpienia i dlatego jeszcze bardziej je przeżywał, czując się po ludzku niezrozumiany, opuszczony i odrzucony.
A jednak mowa na Areopagu rozpoczyna nową epokę w dziejach chrześcijaństwa. Podstawowe prawdy religii chrześcijańskiej zostały wypowiedziane i wyjaśnione wobec przedstawicieli najwyższej kultury świata starożytnego.
Paweł nie przypuszczał wtedy, że właśnie to, nieudane – wydawałoby się, przemówienie przejdzie do historii, że po dwóch tysiącach lat turyści odwiedzający tę najbardziej zabytkową część Aten będą wytrwale szukać miejsca jego wystąpienia. A gdy je znajdą, będą z szacunkiem zbliżać się do kamienia, na którym wyryto w oryginalnym języku greckim całą jego treść. Nie przewidywał jednak przede wszystkim tego, że opór Ateńczyków stawiany jego nauce nie będzie trwał długo i że już wkrótce na Akropolu będzie znowu głoszona Ewangelia.
ks. Waldemar Turek
Dziennik 27.01.2009 - wersja dźwiękowa
◊ Posłuchaj: 
Biuletyn Radia Watykańskiego jest rozsyłany gratis na adresy abonentów. Jak dokonać prenumeraty lub jak z niej zrezygnować informujemy na stronie www.radiovaticana.org/polski
© Radio Watykańskie 2009 - wszelkie prawa zastrzeżone