 |  |
20/11/2009
Papieska audiencja dla prezydenta Surinamu
◊ Na prywatnej audiencji Benedykt XVI przyjął 20 listopada prezydenta Surinamu Ronalda Venetiaana. Przywódca tego południowoamerykańskiego państwa, byłej kolonii holenderskiej, wziął w tych dniach udział w szczycie FAO na temat bezpieczeństwa żywnościowego. Prezydent Venetiaan spotkał się także z kardynałem sekretarzem stanu i szefem papieskiej dyplomacji. Jak poinformowało następnie watykańskie biuro prasowe, rozmawiano na tematy międzynarodowe i regionalne. Poruszono także kwestie związane z sytuacją wewnętrzną Surinamu, zwłaszcza dotyczące polityki społecznej, ochrony środowiska oraz współpracy Kościoła i państwa. Katolicy stanowią w Surinamie trzecie pod względem liczebności wyznanie, po hinduizmie i protestantyzmie.
tc/rv
Papieski apel o pełną integrację osób niesłyszących
◊ Chrystus, który przywracał słuch głuchym, pragnie też uzdrowić ludzkość od głuchoty ducha, czyli egoistycznego zamykania się na potrzeby bliźnich. Przypomniał o tym Benedykt XVI, spotykając się z uczestnikami międzynarodowej konferencji Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Chorych i Służby Zdrowia. Poświęcono ją tym razem ludziom niesłyszącym. Papież wskazał na częsty brak solidarności z nimi.
„Wiele organizacji, powstałych dla ochrony i wdrażania ich praw, zwraca uwagę na utrzymywanie się kultury naznaczonej uprzedzeniami i dyskryminacją – powiedział Ojciec Święty. – Jest to godne ubolewania i nieusprawiedliwione, gdyż przeciwne godności osoby niesłyszącej i jej pełnej integracji społecznej. O wiele szersze jednak są inicjatywy instytucji i stowarzyszeń, tak kościelnych jak świeckich, które kierując się autentyczną solidarnością poprawiły warunki życia licznych niesłyszących. Nie można jednak zapominać ciężkiej sytuacji, w jakiej żyją oni jeszcze dzisiaj w krajach rozwijających się, tak z braku odpowiedniej polityki i ustawodawstwa, jak z powodu trudnego dostępu do podstawowej opieki zdrowotnej. Głuchota bowiem to często następstwo chorób łatwych do wyleczenia. Apeluję zatem do polityków i władz cywilnych, by również w tych krajach popierali należne poszanowania godności i praw osób niesłyszących, przyczyniając się odpowiednią pomocą do ich pełnej integracji społecznej” – mówił Papież.
Benedykt XVI przypomniał, że pierwsze szkoły dające wykształcenie i formację religijną niesłyszącym powstały w Europie już w XVIII wieku. Od tego czasu Kościół rozwinął liczne dzieła charytatywne, niosące im nie tylko oświatę, ale też pomoc w pełnej realizacji siebie.
ak/ rv
Abp Zimowski do niesłyszących: Kościół jest waszym domem
◊ Dzisiejsze społeczeństwa coraz bardziej dążą do zniesienia barier dla niepełnosprawnych fizycznie – uważa organizator watykańskiej konferencji, abp Zygmunt Zimowski. Zdaniem przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Chorych i Służby Zdrowia, często nie widzi się jednak tych, którzy w sobie noszą wewnętrzną barierę głuchoty, pozostają wyizolowani, ponieważ nie słyszą dźwięków tego świata. Cytuje on słowa Jan Paweł II „W imię Chrystusa Kościół chce zrobić wszystko, żeby Kościół dla was był waszym domem”. „Myślę, że przesłaniem i celem jest żeby w Kościele, nie tylko w świątyni, ale w ludzie Bożym, ci ludzie rzeczywiście czuli się przyjęci i bez barier – dodał abp Zimowski.
Watykańska konferencja to też okazja do wymiany doświadczeń duszpasterskich. Kościół uczy się podejścia do głuchych, a także religijnego języka migowego. „Odkrywamy trzy podstawowe zasady działania Kościoła – powiedział ks. dr hab. Andrzej Kiciński z KUL-u. Pierwsza to zasada integracji: musimy zrobić wszystko, żeby oni nie byli na marginesie życia kościelnego. Druga zasada to personalizacji: tutaj nie ma osób głuchych, głuchoniemych, jest John z Liverpoolu, jest Luca ze swoją żoną i to jest ta personalizacja, my na nich patrzymy i od nich się uczymy. Trzecia zasada to normalizacja. Chcemy zrobić wszystko, aby oni byli w Kościele pełnoprawnymi członkami, czyli mającymi wszystkie pomoce. Nie tylko sprzęt, ale przede wszystkim odpowiednią katechezę, która pozwoli im rzeczywiście wzrosnąć w świętości.
Dzisiaj odkryliśmy, że Kościół w Irlandii ma w języku migowym pomoce katechetyczne, chcemy je rozpropagować, poznać. Rozmawiamy, którym językiem się posługiwać, dlatego, że na naszym sympozjum są cztery języki oficjalne, ale to są języki migowe. Tutaj sami tłumacze między sobą rozmawiają, tworzą niejako pierwszy słownik religijny dla całego Kościoła powszechnego” – dodał ks. Kiciński.
kb/ rv
Kard. Kasper o pionierze ekumenizmu - kard. Willebrandsie
◊ Na rzymskiej konferencji o kard. Johannesie Willebrandsie zabrał m.in. głos kard. Walter Kasper, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan. W jego przekonaniu katolicki ekumenizm, którego holenderski kardynał był pionierem, został zdeterminowany przez doświadczenie wojny i powojenne pragnienie zmian, pojednania i jedności. Na długo przed Soborem ks. Willebrands działał jako ekumeniczny „lobbysta”. Podróżował po Europie, nawiązywał kontakty i szukał poparcia dla idei zjednoczenia Kościoła – przypomniał kard. Kasper. Już wtedy intensywnie współpracował on ze Światową Radą Kościołów. Kiedy w 1960 r. Jan XXIII powołał w Watykanie Sekretariat ds. Jedności Chrześcijan, droga do pojednania z braćmi odłączonymi była już w istocie przetarta.
Jako sekretarz, a potem przewodniczący nowo powstałej dykasterii ds. ekumenizmu bp Johannes Willebrands potrafił wciągnąć w jej pracę wiele wybitnych osobistości, jak Congara, Ursa von Balthasara czy Rahnera. Dzięki niemu również bracia odłączeni mieli wpływ na przebieg Soboru, ponieważ przez cały czas obrad animował on w Rzymie tzw. Foyer Unitas, stanowiące forum ekumenicznych obserwatorów, które reagowało na poruszane na Soborze zagadnienia. Tak kształtowały się dekret o ekumenizmie, konstytucja o Bożym Objawieniu, deklaracja o judaizmie i wolności religijnej. Te cztery dokumenty wzbudziły żywą dyskusję na Soborze, spotkały się z poważną opozycją i zostały przyjęte dopiero pod koniec obrad. Udało się to dzięki temu, że holenderski ekumenista potrafił w nich zharmonizować własną wizję jedności Kościoła z wymogami, które trzeba było zachować, aby dokument uzyskał szerokie poparcie Soboru – przypomniał kard. Kasper.
Po Soborze głównym zadaniem Johannesa Willebrandsa było wprowadzenie w życie dekretu Unitatis redintegratio, który rozumiał on jako prawdziwy przełom w historii Kościoła, koniec kontrreformacji. Nawiązał więc oficjalne relacje ze Światową Radą Kościołów i zainicjował szereg dialogów dwustronnych z poszczególnymi Kościołami i wspólnotami kościelnymi. Holenderski hierarcha był nie tylko ich organizatorem i moderatorem, ale zostawił na nich swój osobisty ślad – zaznaczył kard. Kasper. Jego roli, zwłaszcza w początkowej fazie katolickiego ekumenizmu, nie da się przecenić. Potrafił on budzić zaufanie i przezwyciężać podejrzliwość, umiejętnie balansować między lojalnością i elastycznością, zachować zapał do ekumenizmu, a przy tym niezbędną cierpliwość – powiedział przewodniczący Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan na rzymskiej konferencji z okazji 100-lecia urodzin kard. Johannesa Willebrandsa.
kb/ rv
Abp Williams o modelu minimum dla jedności chrześcijan
◊ Do nieprzykładania zbyt wielkiej wagi do spornych kwestii, które dzielą katolików i anglikanów, wezwał abp Rowan Williams. Prymas Wspólnoty Anglikańskiej przebywa w Rzymie. 21 listopada spotka się z Papieżem. 19 listopada gościł na Papieskim Uniwersytecie Gregiorańskim, gdzie wziął udział w konferencji z okazji 100-lecia urodzin kard. Johannesa Willebrandsa, pioniera katolickiego ekumenizmu. Przemawiając do obecnych, m.in. do kard. Waltera Kaspera, przypomniał on, że prowadzony od kilkudziesięciu lat dialog teologiczny między obu wyznaniami wykazał, że są one zgodne co do najważniejszych prawd wiary. Zagadnienia, które nas dzielą, jak prymat Papieża, wizja jedności czy ostatnio święcenia kobiet, to zdaniem abp. Williamsa problemy drugiej kategorii, które nie uprawniają nas do utrzymywania podziałów.
Arcybiskup Canterbury zasugerował nowy model zjednoczenia, wzorowany na Wspólnocie Anglikańskiej, która jest w stanie zachować jedność różnych prowincji kościelnych pomimo rozbieżności opinii w niektórych kwestiach. Taka wizja zjednoczenia różnych form jedności kościelnej była też bliższa kard. Willebrandsowi – uważa zwierzchnik anglikanów. Do takiej minimalistycznej wizji jedności zachęciła go również decyzja Benedykta XVI o utworzeniu wewnątrz Kościoła katolickiego struktur dla byłych anglikanów. Pokazuje ona bowiem, że nie wszystkie różnice muszą prowadzić do podziałów. Prymas Wspólnoty Anglikańskiej stwierdził jednakże, że papieska decyzja nie wprowadza żadnego przełomu, w tym sensie, że nie potwierdza ona ważności święceń anglikańskich ani też nie tworzy nowych form pasterskiej władzy. Abp Rowan Williams zaznaczył również, że stanowisko anglikanów w kwestii kapłaństwa kobiet nie podlega dyskusji.
kb/ rv
Moskwa: zabójstwo znanego misjonarza prawosławnego
◊ W Moskwie zamordowano proboszcza prawosławnej parafii, ks. Daniła Sysojewa. Był on znany z pracy misyjnej pośród ekstremistycznych środowisk muzułmańskich. Ks. Sysojew w ostatnich latach otrzymywał sms-y i telefony z pogróżkami. Na początku października w trakcie rozmowy telefonicznej anonimowy głos poinformował go o wydanym nań wyroku śmierci.
Wszczęto śledztwo, do prowadzenia którego powołano grupę najlepszych kryminologów z Centralnego Komitetu Śledczego Moskwy. „Rozpracowywane są różne motywy zbrodni, w tym na tle międzyreligijnym” – powiedział szef komitetu Anatolij Bagmiet.
Ks. Danił Sysojew znany był jako doświadczony teolog, stale prowadzący dysputy z przedstawicielami ekstremistycznych kierunków islamu. Pierwsze pogróżki otrzymał cztery lata temu, po jego publicznej dyskusji z kapłanem prawosławnym Wiaczesławem Połosinnym, który przeszedł na islam. Ks. Danił był autorem prac naukowych poświęconych problematyce prawosławno-muzułmańskiej: ,,Małżeństwo z muzułmaninem” i ,,Prawosławna odpowiedź islamowi”.
Zamordowany kapłan prawosławny miał 35 lat, był żonaty, osierocił troje dzieci. Ostatnie lata życia poświęcił pracy misyjnej. Zainicjował działalność szkół misyjnych w Moskwie, Murmańsku, Saratowie i Ulianowsku.
W. Raiter, Moskwa
Hiszpania: Manos Unidas na 20. rocznicę Konwencji Praw Dziecka
◊ Dzieciństwo, które podlega trosce i ochronie, jest najlepszą gwarancją rozwoju narodów – czytamy w komunikacie Manos Unidas z okazji 20. rocznicy przyjęcia przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych Konwencji o Prawach Dziecka. Ta zasłużona katolicka organizacja pozarządowa podkreśla osiągnięcia, jakich dokonano przez te lata. Jednocześnie zwraca uwagę, że jubileusz nie jest w pełni „szczęśliwy” i pozostaje jeszcze wiele do zrobienia.
Konwencja Praw Dziecka została poparta przez największą liczbę państw w historii ludzkości. Wstrzymały się Stany Zjednoczone i Somalia. Jednak prawa dziecka są systematycznie naruszane na całym świecie przez rządy i ogół dorosłych. „Pozostaje jeszcze długa droga do przebycia – czytamy w komunikacie. – Nie trzeba iść daleko, być może tylko za róg, i spotkamy się z naruszaniem praw dziecka wobec bierności, a niekiedy pobłażliwości władz i samego społeczeństwa”. Manos Unidas przytacza dane, które „powinny zawstydzić każdego dorosłego bez wyjątku”
Ponad 72 mln dzieci nie chodzi do szkoły, z czego 54 proc. to dziewczęta. Każdego roku ponad 9 mln dzieci poniżej 5. roku życia umiera z głodu. Na całym świecie jest ponad 15 mln sierot z powodu AIDS; ponad 2 mln wpadło w sieci dziecięcej prostytucji.
„Ochrona najmniejszych jest jednym z głównych naszych celów” – czytamy w komunikacie. Do października br. Manos Unidas wsparła blisko 100 projektów pomocy dzieciom na całym świecie.
M. Raczkiewicz CSsR, Madryt
Brazylia: kolejne sanktuarium Bożego Miłosierdzia
◊ W Brazylii powstało drugie sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Prowadzą je w Rio de Janeiro polscy pallotyni. Pierwsze sanktuarium powstało w 2002 r. w Kurytybie z inicjatywy księży marianów. Kult Jezusa Miłosiernego dzięki polskim misjonarzom staje się w Brazylii coraz bardziej popularny.
Arcybiskup Rio de Janeiro Orani João Tempesta poinformował o utworzeniu 20 listopada w kościele Miłosierdzia Bożego, w dzielnicy Vila Valqueire, archidiecezjalnego sanktuarium Miłosierdzia Bożego prowadzonego przez polskich księży pallotynów. Uroczystej Mszy dziękczynnej za utworzenie sanktuarium przewodniczył tamtejszy proboszcz, ks. Jan Sopicki SAC. Obecny był także przełożony regionalny pallotynów w Rio de Janeiro, ks. Jan Stawicki SAC.
Od początku lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku praca duszpasterska polskich księży w archidiecezji Rio de Janeiro koncentrowała się na szerzeniu kultu Miłosierdzia Bożego. W tamtym okresie ks. Tadeusz Korbecki SAC rozpoczął budowę kościoła Miłosierdzia Bożego. Nowa świątynia stała się siedzibą jedynej pod tym wezwaniem parafii na terenie metropolii Rio de Janeiro. Od kilku lat czyniono starania o utworzenie sanktuarium. Zwiększająca się z każdym rokiem liczba pielgrzymów szukających ukojenia u Jezusa Miłosiernego, promowanie kultu Miłosierdzia Bożego w wielu parafiach archidiecezji, którego owocem jest prowadzenie w święto Miłosierdzia Bożego wielkiej celebracji z udziałem dużej rzeszy wiernych na stadionie Maracanazinho, propagowanie kultu Miłosierdzia Bożego poprzez kwartalnik wydawany w języku portugalskim „Promienie Bożego Miłosierdzia” („Raios da Divina Misericordia”) oraz zapewnienie o zagwarantowaniu przez pallotynów opieki duszpasterskiej licznie przybywającym do świątyni pielgrzymom przyczyniło się do utworzenia sanktuarium.
Z. Malczewski TChr, Brazylia
Patriarcha Cyryl: zachowanie korzeni chrześcijańskich – być albo nie być dla Europy
◊ ,,Zachowanie chrześcijańskich korzeni to być albo nie być dla Europy” – uważa patriarcha Moskwy i Wszechrusi Cyryl. Swoje przekonanie wyraził w przesłaniu skierowanym do uczestników konferencji „Tożsamość wartości dla Europy”, odbywającej się w Wenecji.
,,Chrześcijaństwo sformowało fundament wartości, idei europejskich. Bez tradycji chrześcijańskiej nie można w pełni odkryć wewnętrznej treści i mechanizmu wprawiającego w ruch ten region świata, nie można odczytać kulturowego kodu wpisanego w duszę narodów zamieszkujących ten kontynent” – podkreślił zwierzchnik rosyjskiego prawosławia. Zdaniem patriarchy budowa wspólnego domu europejskiego nie może obyć się bez oparcia o świadectwo życia chrześcijańskiego.
,,Chrześcijańska tożsamość Europy jest niezmiennym darem, którego zniszczenie doprowadzi do samozniszczenia świata i pokoju europejskiego” – dodał patriarcha Cyryl. Wezwał do poszanowania zasad chrześcijańskich, które powinny być wewnętrzną siłą wszystkich procesów społecznych zachodzących w Europie. Według patriarchy, pozwoli to zachować tożsamość i wartości narodom Europy oraz da siłę do prowadzenia dialogu z przedstawicielami różnych kultur i cywilizacji.
,,Zrozumienie wagi pełnowartościowej obecności duchowego wymiaru w systemie społecznych relacji sprzyjać będzie współdziałaniu Kościołów w tworzeniu atmosfery międzyreligijnej i międzykulturowej zgody, społecznej solidarności na kontynencie” – podsumował swoje pismo patriarcha Cyryl.
W. Raiter, Moskwa
Rosja: zniesienie kary śmierci - czas na zakaz aborcji
◊ Kolejnym krokiem powinien byc calkowity zakaz aborcji – tak decyzje rosyjskiego Sadu Konstytucyjnego znoszaca kare smierci komentuje szef synodalnego wydzialu ds. wspólpracy z silami zbrojnymi i organami bezpieczenstwa narodowego. Ks. Dmitrij Smirnow przypomnial, ze aborcja jest wykonywana na niewinnych istotach kara smierci.
Sad Konstytucyjny Rosji nie tylko przedluzyl okres moratorium na orzekanie i wykonywanie wyroków smierci, ale calkowicie zakazal stosowania tej kary w przyszlosci. Odnoszac sie do tej decyzji reprezentujacy patriarchat moskiewski ks. Dmitrij Smirnow stwierdzil: „Nierozumnym byloby wprowadzenie w Rosji kary smierci. Oczekiwalem takiej decyzji. Czlowiek, który przekroczyl piate przykazanie „nie zabijaj”, powinien miec szanse na nawrócenie, odsiadujac kare w wiezieniu”. Zgodnie ze slowami ks. Smirnowa po tej decyzji powinna zapasc nastepna o calkowitym zakazie aborcji. „Jestem przeciwko aborcji. Nie za zgadzam sie z zabijaniem moich wspólobywateli w lonie matek za pieniadze podatników. Ta kara smierci wykonywana jest na niewinnych” – stwierdzil przedstawiciel patriarchatu moskiewskiego.
W. Raiter, Moskwa
20-lecie Konwencji Praw Dziecka
◊ Miliony dzieci głodują, zmuszane są do pracy i nie mogą chodzić do szkoły. Choć sytuacja najmłodszych w ostatnich latach uległa pewnej poprawie to wciąż potrzeba międzynarodowej mobilizacji. 20 listopada przypada 20. rocznica podpisania Konwencji Praw Dziecka, obchodzony jest też Światowy Dzień Modlitwy i Czynu na rzecz Dzieci. Podczas środowej audiencji o poszanowanie praw i godności dziecka apelował Benedykt XVI.
Można mówić o pewnej ewolucji, jaka w ostatnich 20 latach nastąpiła w mentalności społeczeństw, jeśli chodzi o bardziej cywilizowany sposób traktowania dzieci. Przekłada się ona także na konkrety. Tytułem przykładu: 84 proc. wszystkich dzieci na świecie uczęszcza do szkół. Znacznie zmniejszyła się też liczba dzieci rekrutowanych jako żołnierze, wykorzystywanych w prostytucji czy do niewolniczych prac. Trudno jednak osiąść na laurach, skoro nadal piętrzy się ogrom problemów, które określić można jako zbiorową tragedię dzieci na skalę planetarną. Wciąż bowiem aż 150 mln dzieci miedzy 5 a 14 rokiem życia pracuje. Każdego dnia umierają dziesiątki tysięcy dzieci przed 5 rokiem życia z łatwych do wyeliminowania powodów.
UNICEF przyrzeka przy okazji obchodzonej dziś rocznicy podpisania konwencji o prawach dziecka radykalną poprawę ich sytuacji w ciągu kolejnych 20 lat. Na terenie organizacji międzynarodowych tego typu deklaracje są jednak często rzucane na wiatr.
T. Węgrzyn, Genewa
Wenecja: chadecy z UE w poszukiwaniu tożsamości
◊ W Wenecji zakończyło się doroczne spotkanie zarządu Europejskiej Partii Ludowej. Gromadzi ona ugrupowania chrześcijańsko-demokratyczne z krajów Unii Europejskiej. W spotkaniu wzięli udział przedstawiciele Kościołów i związków religijnych naszego kontynentu.
Wokół tożsamości Europy i wartości, które są fundamentem kontynentu, toczyły się dwudniowe obrady z udziałem przedstawicieli Kościoła katolickiego, prawosławnego, protestantów oraz żydów. W obradach wziął udział bp Tadeusz Pieronek. Podsumowując sympozjum hierarcha stwierdził, że wenecka konferencja już od kilku lat przełamuje, a może już nawet przełamała tabu, które polegało na zachowywaniu poprawności politycznej w określaniu sytuacji chrześcijaństwa w Europie czy w ogólne na świecie. „Są fronty, to nie ulega najmniejszej wątpliwości. Dzisiaj laicyzm jest tak rozpędzony i tak uderza w chrześcijaństwo, że my nie możemy kryć głowy w piasek – powiedział bp Pieronek. – Musimy słuchać Boga, a nie ludzi. To powinniśmy mówić absolutnie otwartym językiem na wszystkich zebraniach międzynarodowych i gdziekolwiek się spotykamy”.
Do uczestników konferencji przesłanie skierowali m.in. kard. Angelo Scola, patriarcha Wenecji, Bartłomiej I, patriarcha Konstantynopola oraz Cyryl, patriarcha Moskwy i Wszechrusi.
ks. C. Chwilczyński, Wenecja
Niemcy: nowy przewodniczący CKKN
◊ Alois Glück został nowym przewodniczącym Centralnego Komitetu Katolików Niemieckich. 69-letni polityk bawarskiej partii chadeckiej CSU zastąpi po 12 latach Hansa Meyera, który dla wielu katolików uchodził za lewicującego liberała. Nowowybranemu szefowi największej organizacji świeckich katolików w Niemczech pogratulował w specjalnym telegramie przewodniczący episkopatu, abp Robert Zollitsch.
To właśnie niemiecki episkopat od kilku miesięcy blokował kandydaturę nowego przewodniczącego, którym miał zostać liberalny polityk z Hesji. Zwrot w szeregach komitetu w stronę bardziej konserwatywnego polityka z Bawarii zaakceptowali tym razem wszyscy biskupi. Alois Glück przez 39 lat zasiadał w bawarskim sejmie, znany jest z tego, że w działalności politycznej opiera się na katolickiej nauce społecznej. W swojej programowej przemowie podkreślił, że będzie dbał o większy dialog między episkopatem a świeckimi.
Na razie nie wiadomo, jak ten dialog się ułoży. Glück jest bowiem nadal członkiem organizacji „Donum Vitae”, która kontynuuje poradnictwo dla kobiet zamierzających dokonać aborcji.
Mimo tego na czele Centralnego Komitetu Katolików Niemieckich zachodzi istotna zmiana. Po 12 latach ustępuje Hans Meyer, który uchodził za liberała. Centralny Komitet Katolików Niemieckich już od 1952 r. współtworzy rady świeckich we wszystkich niemieckich diecezjach. Jest to największa i najbardziej wpływowa organizacja świeckich w Kościele w Niemczech. Podczas pontyfikatu Jana Pawła II zasłynęła z ostrej krytyki Kościoła hierarchicznego.
T. Kycia, Berlin
Dziennik 20.11.2009 - wersja dźwiękowa
◊ Słuchaj: 
Magazyn w piątek
◊ Benedykt XVI przyjął dziś duszpasterzy i uczonych biorących udział w watykańskiej konferencji o niesłyszących. Naszym gościem będzie jeden z jej uczestników ks. Andrzej Kiciński. Zaprezentujemy także wystąpienia prymasa Wspólnoty Anglikańskiej i przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan na Konferencji o kard. Willebrandsie, pionierze katolickiego ekumenizmu. Jak w każdy piątek nadamy też audycję ks. Ryszarda Knapińskiego Credo w sztuce.
Słuchaj:
Biuletyn Radia Watykańskiego jest rozsyłany gratis na adresy abonentów. Jak dokonać prenumeraty lub jak z niej zrezygnować informujemy na stronie www.radiovaticana.org/polski
© Radio Watykańskie 2009 - wszelkie prawa zastrzeżone